Aktualności

25 stycznia J. E. Ambasador Republiki Kazachstanu w Polsce Aleksej Wołkow przyjął grupę członków kierownictwa naszego Stowarzyszenia z prezesem Józefem Bryllem na czele. W pierwszej części spotkania ambasador poinformował o programie wizyty prezydenta Nusułtana Nazarbajewa w Polsce, która odbędzie się w marcu br., a jednym z jej ważnych elementów będzie Forum Biznesu przedsiębiorców z obu krajów. Ten daleki, ale bliski nam zarazem kraj i bardzo ważnym partnerem gospodarczym, a planowane inwestycje jeszcze bardziej utrwalą tę tendencję. Jak zapowiedział ambasador A. Wołkow 8 przygotowanych nowych projektów mieć będzie łączną wartość 1, 8 mld. USD (dla porównania 27 projektów przygotowywanych równolegle z Niemcami, opiewać będzie na 2,5 mld. USD). Na wzrost naszych obrotów handlowych oraz liczby kolejnych porozumień mieć będzie planowane uruchomienie bezpośredniego połączenia lotniczego, które przygotowywane jest na przyszły rok. Zdaniem ambasadora, kolejną niewykorzystaną szansą jest współpraca w dziedzinie turystyki. Firmy z obu krajów mają sobie w tej dziedzinie wzajemnie wiele do zaoferowania. Kolejną część spotkania poświęcono omówieniu wynikom ostatnich wyborów do parlamentu Republiki. Wyrazem postępujących przemian, było wejście do składu niższej izby parlamentu (Mażylisu), przedstawicieli 2 opozycyjnych partii (komunistów oraz reprezentantów przedsiębiorców). Przedstawiciele Stowarzyszenia poinformowali ambasadora i towarzyszące mu osoby, o planie naszych działań popularyzujących Kazachstan na rok bieżący. W ramach takich działań odbędą się imprezy pod nazwą Dni Kazachstanu, konferencje i seminaria oraz wystawy i prezentacje.

Modne słowo „monitoring” stało się już codziennością, a z całą pewnością w życiu profesjonalnym wielu grup zawodowych, w tym dziennikarzy. Dotyczy to zwłaszcza monitoringu zjawisk i realiów gospodarczych naszych sąsiadów, bo to są nasi ważni partnerzy ekonomiczno–handlowi i inwestycyjni. Wśród nich – poczesne miejsce zajmuje, obok Niemiec czy Rosji, UKRAINA. A na jej temat, obok „utyskiwania” nad losem b. premier Julii Tymoszenko, poza publikacjami w „Rzeczpospolitej” czy w „Gazecie Finansowej”, nie za wiele i nie za często. A warto być na bieżąco, bo sporo wydarzeń zasługuje na uwagę. A już z całą pewnością, co dzieje się w gospodarce i w rolnictwie.

A w obu tych obszarach – po głębokim załamaniu w roku 2009, przy spadku PKB o 15,1% i produkcji przemysłowej o 21,9% - następuje wyraźny proces rewitalizacji. Są już pierwsze dane za rok 2011, które tę pozytywną tendencję potwierdzają. I tak – PKB w stosunku do roku 2010 wzrósł o 5,2%, a więc w stopniu wyższym niż przed rokiem (wzrost o 4,2%), a produkcja przemysłowa wzrosła o7,3%. Ważnym czynnikiem wzrostu był wzrost popytu wewnętrznego, gdyż obroty handlu detalicznego zwiększyły się o 13,7%. Wzrosły też obroty handlu zagranicznego, w tym eksportu, choć dopiero w lutym będą dane ostateczne. Co charakterystyczne, w wysokim stopniu, bo aż o 17,5% wzrosła globalna produkcja rolna. Nastąpiła obniżka deficytu budżetowego do 5% PKB i długu publicznego do 36,2% PKB z 39,6% w roku 2010. Rozmieniając ten pozytywny obraz makroekonomiczny na elementy bardziej szczegółowe, wskazać trzeba by na dwa bloki tematyczne, dotyczące sfery materialnej i prawno - organizacyjnej.

W sferze materialnej, podkreślić można m.in. wysokie wskaźniki wzrostu produkcji przemysłu maszynowego, bo o 16,9% przemysłu chemicznego i petrochemicznego o 14,4% oraz – z uwagi na jego istotny wpływ na podaż eksportową – przemysłu hutniczego o 8,5%. Ale już produkcja przemysłu spożywczego była nieco niższa niż w roku poprzednim stanowiąc 99,3% jej poziomu. A to świadczy o tym, że słaba jest nadal baza przetwórstwa płodów rolnych. Tendencje wzrostu wystąpiły w zakresie prac budowlanych, bo o 11,1%, a także w przewozach ładunków o 7,4%, w tym w transporcie samochodowym o 12,6%. W obszarze produkcji rolnej tradycyjnie już dominuje produkcja towarów pochodzenia roślinnego, stanowiąca około 60% globalnej produkcji rolnej, i wzrosła o 28,2%, a produkcja towarów pochodzenia zwierzęcego tylko o 2,5% przy udziale około 40% w produkcji globalnej. Taka struktura jest prawie dokładnie odwrotnością struktury produkcji polskiego rolnictwa. O roli i pozycji produkcji roślinnej decydują dwa czynniki. Pierwszy – to olbrzymi areał urodzajnych czarnoziemów, stanowiących około 25% zasobów światowych. A drugi, to wysoki poziom zbiorów zbóż i innych upraw. W roku 2011 zbiory wszystkich upraw roślinnych wzrosły w porównaniu do roku 2010, z wyjątkiem rzepaku (97,8%). To efekt m.in. zwiększenia powierzchni zasiewów, w tym pszenicy i kukurydzy, choć wydajność z hektara jest jeszcze daleka od unijnej. Dla ilustracji – zbiory pszenicy osiągnęły poziom 22,3 mln ton, kukurydzy – 22,8 mln ton, jęczmienia – 9,1 mln ton, żyta – 579 tys. ton i owsa – około 506 tys. ton. Dla pełności obrazu – zebrano 1,44 mln ton rzepaku, 281,5 tys. ton gryki, a to ważny komponent ukraińskiej konsumpcji oraz 170 tys. ton ryżu. Istotną rolę odgrywa uprawa słonecznika (zbiory 8,66 mln ton) i buraków cukrowych (zbiory 18,73 mln ton). Olej słonecznikowy jest znaczącą pozycją w eksporcie rolno – spożywczym Ukrainy, obok dominującego eksportu 10,4 mln ton zbóż. Ostatnio coraz głośniej o rosnącej tendencji w zakresie upraw warzyw, a ich zbiory wzrosły w ub. roku o 21%, do poziomu 9,83 mln ton, choć nadal prym wiodą ziemniaki, których zbiory wzrosły o 29,6%, do 24,2 mln ton.

Mniej optymistyczny obraz jest w produkcji zwierzęcej. Co prawda produkcja artykułów pochodzenia zwierzęcego wzrosła o 2,5%, ale tylko produkcja jaj wzrosła o 9,6%, bo już sytuacja w produkcji mięsa (w wadze żywej) na poziomie 3 mln ton, czy 11,1 mln ton mleka, przy spadku o 1,4%, nie napawa optymizmem. Chroniczną przyczyną tego jest niski stan pogłowia zwierząt hodowlanych, a do tego z tendencją spadkową. Według danych na 1 stycznia br. – pogłowie bydła wynosiło 4471,4 tys. sztuk, w tym krów 2588,8 tys. sztuk, co stanowiło odpowiednio 99,5% i 98,4% stanu ubiegłorocznego. Spadło pogłowie trzody chlewnej o 6,1% do poziomu 7478,7 tys. sztuk. A słonina, znakomita zresztą jakościowo i smakowo – to przysmak w ukraińskim menu. Na zakąskę – przepyszna! Nieźle trzyma się, przy wzroście o 0,5%, pogłowie owiec i kóz, a gorzej, przy spadku o 2,1%, drobiu. Ten stan rzeczy ujawnia słabości w infrastrukturze bazy hodowlanej, niedobory w drożejącej paszy, słabość przestarzałej, pokołchozowej struktury podmiotowej hodowców, i, co jest powszechnie odczuwalne, brak środków finansowych na potrzeby rozwoju rolnictwa. To wszystko nie cieszy konsumentów, bo ceny rosną, a popyt nie maleje. Nie martwi to, a wręcz optymizuje nastroje eksporterów żywności na rynek ukraiński.

W bloku spraw prawno–organizacyjnych – mieszczą się zarówno powyższe realia, ale nade wszystko perspektywa. Z oglądu zewnętrznego wynikałoby, że są dwie skrajne opinie na ten temat. Jedna, że w materii reform – mało lub prawie nic się nie robi, a druga, że coś się chce robić lub nawet robi, ale mało skutecznie. Niczego a priori nie przesądzając – Ukraina znajduje się w fazie przeobrażeń ilościowych i jakościowych. Ale żeby osiągnąć to, co w Unii czy w Polsce jest standardem, a dla Ukrainy perspektywą, potrzeba i czasu, może nawet 10 – 15 lat, i woli i determinacji w realizacji podejmowanych działań. A na razie „stare” nie ustępuje, a „nowe” nie ma dostatecznej siły przebicia. Struktury polityczno – rządowe niby się odmładzają, a na „starych” nadal stawiają. I to bez względu na kolory sił politycznych. Do tego dochodzi brak środków finansowych na realizację koniecznych przeobrażeń gospodarczych, nie mówiąc już o niezbędnych celach polityki prospołecznej.

Nie siląc się na oceny obecnej ukraińskiej ekipy rządzącej - warto i trzeba dostrzegać w jej poczynaniach, mimo ogromu trudności, szereg ruchów we właściwym kierunku. W polityce zagranicznej – prowadzenie rozmów z Unią Europejską w sprawie umowy o stowarzyszeniu z nią czy umowy o wolnym handlu. Umowy o wolnym handlu są negocjowane także z Kanadą, Turcją, Singapurem i z Marokiem. Za sobą ma już Ukraina członkostwo w WTO. Nie odżegnuje się przy tym od dobrosąsiedzkich, jednakże opartych na racjonalnych zasadach, stosunków z Rosją, choć ta „kusi” namolnie do struktur euroazjatyckich, w tym do Unii Celnej czy Wspólnej Przestrzeni Gospodarczej (JEP). W polityce wewnętrznej – podjęta została na prawnych zasadach, walka z korupcją. Do realizacji droga daleka, ale kierunek właściwy. Uchwalony został Kodeks Podatkowy Ukrainy. Reformuje się administrację publiczną, w tym zmniejsza liczbę jej organów i pracowników. A więc debiurokratyzacja. Rada Najwyższa przyjęła Państwowy Program Prywatyzacji na lata 2012 – 2014, w wyniku którego udział sektora państwowego w gospodarce, a ściślej w PKB spadnie do 25 – 30%. 30 lipca ub. roku weszły w życie nowe przepisy regulujące procedury zamówień publicznych, a znoszące m.in. ograniczenie w nich udziału zagranicznych podmiotów gospodarczych. Z wielkimi oporami, ale prowadzone są prace w Radzie Najwyższej nad ustawą „O rynku ziemi”, która ma być poddana pod głosowanie być może już w lutym br. Jest szansa na zniesienie moratorium na obrót ziemią, obowiązującego do 1 stycznia 2013 roku. Zmieniane są taryfy celne, w kierunku obniżenia stawek, dotyczące importu szeregu towarów. Są wprowadzane dopłaty dla hodowców m.in. bydła. Więc dzieje się sporo.

A skoro już mowa o perspektywie, to projekt ustawy budżetowej na rok 2012 przewiduje wzrost PKB o 5%, poziom inflacji w granicach 7,9%, wzrost eksportu o 9,2%, a importu o 6,4%. A jak będzie – zobaczymy, choć dobrze, że jest w tych założeniach dawka optymizmu. A już zupełnie będzie dobrze, jak politykom uda się przywrócić obecność i stosowanie zasad etyki w działalności gospodarczej i w obszarze deprawującego życie i obyczaje – pieniądza. Ale to już dotyczy nie tylko Ukrainy.

67 lat temu 20-go stycznia pogoda była zupełnie inna niż w tym roku. Dwudziestostopniowy mróz wydawało się, że zamroził wyzwalanie. Wszyscy jednak z niecierpliwością oczekiwali na przyjście wyzwolicieli. Wczoraj, jak wspominają świadkowie tamtych wydarzeń słychać było od wschodu, od Koła kanonadę artyleryjską. Tam hitlerowcy bronili przeprawy przez Wartę. Opóźniali styczniową ofensywę Armii Czerwonej. Konin został wzięty z samego rana, niemal z marszu. Jednak nie odbyło się bez ofiar. Na Rynku padli dwaj zwiadowcy radzieccy i dwaj koninianie zdążający im z pomocą. Właśnie każdego roku w dniu rocznicy wyzwolenia spod okupacji hitlerowskiej czcimy pamięć o nich, tych, którym wojna zabrała bardzo często młode życie, składając kwiaty na mogiłach i przy tablicach pamiątkowych. Żyją jeszcze świadkowie tamtych czasów. Wspominają ten dzień - pierwszy dzień wolności. Pan Jan Sidor, znany w Koninie społecznik opowiedział ten dzień obecnemu na uroczystościach Konsulowi Generalnemu Federacji Rosyjskiej w Poznaniu - Władimirowi Tkaczowowi. Było to tragiczne wydarzenie w jego rodzinie. Otóż, wszyscy cieszyli z wyzwolenia. Pragnęli uczcić ten dzień wspólnym obiadem z sąsiadami. Jednak przed tym ojciec musiał odprowadzić skład pociągu do Cukrowni w Gosławicach, zaledwie kilka kilometrów od ich domu. Nie wrócił już na tę uroczystość. Jego parowóz został ostrzelany przez radziecki samolot. Zginął. Miał to nieszczęście, ze znalazł się w pojeździe z hitlerowskimi oznaczeniami. Pan Sidor nie ma żalu do Rosjan. Jest to wzruszająca historia. Panowie nad mogiłą tak niepotrzebnie poległego serdecznie uścisnęli sobie dłonie. No, cóż taka jest wojna. Jest u nas wielu negujących ważność wyzwolenia. Dla mnie jest ono ważne, choćby z tego powodu, że moja mama już po tym dniu nie musiała ustępować miejsca na chodniku Niemcom, schodzić do rynsztoka. Skończyło się hitlerowskie panowanie.

Warto napomnieć tych, dla których te fakty historyczne są nieważne słowami Józefa Piłsudskiego wypowiedzianymi 15 września 1920 roku w wywiadzie dla „Le Temps”: Z całego serca pragnę nadejścia jak najrychlej dnia, w którym Polacy i Rosjanie, zapomniawszy odwiecznych waśni swych ojców, dziadów i pradziadów, dojdą do zgodnego współżycia. Zapewne, w sercach i mózgach pozostały liczne ślady dawnych walk. Będzie to zadaniem tych, którzy przyjdą po nas, żeby zatrzeć te ślady i dołożyć wszelkich starań, aby obydwa narody mogły iść swoją drogą, nie szarpiąc się na wzajem.”?Cytat ten jest mottem wystawy fotograficznej otwartej w konińskim Ratuszu z okazji tej rocznicy a mającej tytuł „Wojna i pokój”. Wystawę zorganizowało nasze Stowarzyszenie. Pokazuje ona czas wojny - ludzi, którzy walczyli i czas pokoju - to co człowiek może dokonać w pięknym kraju nie wojując.

Stowarzyszenie DOM POLSKI w Briańsku wspólnie z Obwodową Biblioteką Popularno -Naukową rozpoczęli naukę języka polskiego. Nasza zaś rolą jest pomagać takim przedsięwzięciom. Stąd Koniński OddziałSWP-W przeznaczył swoje składki na zakup podręczników do nauki języka polskiego. Zakupione książki dotarły już do miłośników kultury polskiej. Zabrała je z sobą do Briańska studentka stamtąd, będąca u nas. Młoda osoba pisze pracę magisterską tematycznie związaną z naszym krajem. Gratuluję pomysłu i dziękuję za pomoc.

Warszawa.. W dniu 17 stycznia 2012 r. Oddział Mazowiecki Stowarzyszenia Współpracy Polska-Wschód wspólnie z: Mazowieckim Zarządem Wojewódzkim Związku Żołnierzy Wojska Polskiego, Stowarzyszeniem Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Z. Berlinga, Mazowieckim Oddziałem Związku Polskich Spadochroniarzy oraz Rosyjskim Ośrodkiem Nauki i Kultury w Warszawie zorganizował uroczyste obchody 67 rocznicy wyzwolenia Warszawy spod okupacji hitlerowskiej.

W południe, delegacje władz Mazowsza i stolicy, organizacji kombatanckich, przedstawicieli ambasad i stowarzyszeń złożyli wieńce i kwiaty na Grobie Nieznanego Żołnierza przy Pl. Marszałka Józefa Piłsudskiego. Większość ww. delegacji o godz. 13.30 złożyła wieńce i kwiaty na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Armii Radzieckiej przy ul. Żwirki i Wigury. O godz.16.00 w Domu Przyjaźni w Sali Teatru „Capitol” odbyło się uroczyste spotkanie. W imieniu organizatorów, zebranych powitał Prezes Oddziału Mazowieckiego Stowarzyszenia Współpracy Polska-Wschód Ryszard Tomalak, a w szczególności przedstawicieli ambasad krajów zza wschodniej granicy, przedstawicieli licznych organizacji kombatanckich, władz administracyjnych i samorządowych Mazowsza i stolicy. Wystąpienie okolicznościowe wygłosił płk. Bogdan Miller – Prezes Mazowieckiego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego. W części artystycznej wystąpił Reprezentacyjny Zespół Artystyczny Wojska Polskiego w repertuarze pieśni patriotycznych i wojskowych. W spotkaniu wzięło udział ponad 300 osób.

15 stycznia 2012 r. odbyły się w Kazachstanie przedterminowe wybory do izby niższej parlamentu – Mażilisu, które monitorowało około tysiąca obserwatorów. Wśród obserwatorów niezależnych był także Prezes Zarządu Krajowego SWP-W Józef Bryll, który obserwował przebieg wyborów w Pawłodarze. Oprócz działań monitorowania przygotowania i przebiegu wyborów J. Bryll spotkał się z Polakami mieszkającymi w Pawłodarze. Spotkanie prowadził Przewodniczący Związku Polaków Kazachstanu - Witalij Święcicki. To znany przedsiębiorca i działacz społeczny, którego aktywność skierowana jest na podtrzymywanie kultury, języka i tradycji około 50 tysięcy Polaków, mieszkających w Kazachstanie. Polacy kazachstańscy biorą czynny udział w życiu społeczno-politycznym i gospodarczym Kazachstanu, są wśród nich znani prawnicy, naukowcy i biznesmeni. Nasi rodacy stanowią ważny element etniczno-kulturalnej mozaiki Republiki, a także swoisty pomost, łączący Kazachstan z Europą. W czasie pobytu w Pawłodarze Prezes SWP-W spotkał sie także z przedstawicielami Zgromadzenia Narodu Kazachstanu. Od połowy 2007 roku 9 deputowanych do Mażilisu wybiera Zgromadzenie Narodów. Z roku na rok wzrastają status i znaczenie Zgromadzenia Narodów Kazachstanu, państwa będącego domem dla ponad 130 grup etnicznych, w którym działa 621 wspólnot kulturalnych, specjalistyczne centra lingwistyczne i szkoły, a także 4 tysiące wspólnot religijnych. W tegorocznych wyborach po raz pierwszy do Mażilisu weszły 3 partie co jest kolejnym krokiem na drodze demokratycznych zmian w Kazachstanie.

Według wstępnych szacunków Ministerstwa Rozwoju Gospodarczego i Handlu Republiki Kazachstanu, w okresie styczeń-listopad 2011r. osiągnięto następujące wyniki:

w sektorze wytwórczym (6,7%) w górnictwie (1,6%), w produkcji wyrobów chemicznych – (22,5 %) w produkcji maszyn (19,6%) w produkcji żelaza i stali (6,7 %)

Rekordowe były zbiory pszenicy i produkcji rolnej, wzrost o 27,3%. Zbiory zbóż o masie 26 mln ton były wyższe o 2,1 razy w porównaniu do roku 2010.

Wzrósł popyt konsumpcyjny, o czym świadczy wzrost sprzedaży detalicznej o 12,5%.

Przewozy ładunków wszystkimi rodzajami transportu w okresie wzrosły o 22%.

Obroty handlu zagranicznego wzrosły o 39,7% (w okresie I-X), osiągając 101,1 mld. USD.

Eksport towarów zwiększył się o 48,2% (71,7 mld. USD). Import wzrósł o 22,4% ( 29,4 mld. USD). Bardzo wyraźnie wzrosły wzajemne obroty z krajami Unii Celnej (eksport o 51,4%, wartość: 6,2 mld. USD , a import o 39,8% i wartość 13,4 mld. USD).

Rezerwy walutowe osiągnęły wartość 75,4 mld USD, w tym na koncie Funduszu Dobrobytu Narodowego „Samruk-Kazyna” 43,3 mld. USD.

11 stycznia J. E. Ambasador Republiki Mołodowy w Polsce Iurie Bodrugiem, przyjął członków kierownictwa naszego Stowarzyszenia. Na wstępie przekazał im wyczerpująca informację nt. aktualnej sytuacji społeczno-politycznej w Republice oraz kalendarzu najbliższych wydarzeń związanych z kolejną próbą wyboru Prezydenta. Informację o przebiegu i wynikach Kongresu przekazał prezes Józef Bryll, który podziękował ekscelencji za dotychczasową owocną współpracę z naszą organizacją. Prezes oddziału opolskiego Eugeniusz Brudkiewicz zaprosił ambasadora na Opolszczyznę, gdzie odbędzie się cykl imprez popularyzujących Mołdowę w różnych środowiskach. Wiceprezes Zarządu Krajowego – Zdzisław Jacaszek poinformował o stanie współpracy pomiędzy Koninem i miastem partnerskim z Mołdowy Ungen. Wiceprezes ZK - Leszek Solarek zaprosił ambasadora do Wałbrzycha oraz wyraził zainteresowanie pokazaniem Kolekcji Ikon na Zamku w Książu oraz wizytą młodzieżowego zespołu na imprezie „Kolorowe Lato”. W podsumowaniu spotkania ambasador zadeklarował gotowość realizacji wszystkich zaplanowanych projektów, o ile inne okoliczności, nie staną temu na przeszkodzie.

Grupa działaczy Stowarzyszeń Polska-Wschód z prezesem Józefem Bryllem na czele i Polska-Białoruś z prezesem Bolesławem Chmielińskim na czele spotkała się z dyrektorem Centrum Kulturalnym Białorusi przy ambasadzie Republiki Białorusi w Warszawie. Celem spotkania była wymiana informacji o planach obu Stowarzyszeń i nowej placówki na rok bieżący. Dyrektor Centrum - Aleksandr Karaczuk zaprezentował obiekt i jego możliwości, jako placówki popularyzującej wiedzę o kraju naszego wschodniego sąsiada. Nowa biblioteka, ze stale powiększającymi się zasobami, taśmoteka i nowoczesne multimedia oraz sala projekcyjna zachęcają do odwiedzin Centrum. W trakcie spotkania uzgodniono kalendarz wspólnych imprez oraz wybrano wystawy, które prezentowane będą w różnych miastach Polski, jako imprezy towarzyszące.

Konkurs przeznaczony jest dla uczniów szkół ponadpodstawowych wszystkich typów. Eliminacje i finał odbędą się w dn. 26.03.2012 r. (poniedziałek) w siedzibie Stowarzyszenia Współpracy Polska-Wschód w Warszawie, ul. Marszałkowska 115, (przy Pl. Bankowym).

Warunki Konkursu zamieszczone są w REGULAMINIE KONKURSU „PUSZKINIANA”.

Chętnych do udziału w Konkursie prosimy o przesłanie załączonej ANKIETY (tylko format A-5) do dn. 9 marca 2012 r. na adres:

Stowarzyszenie Współpracy Polska-Wschód, Oddział Mazowiecki, 00-102 Warszawa, ul. Marszałkowska 115, pok. 334 z dopiskiem „PUSZKINIANA 2012”

Wszelkiej pomocy w wyborze tekstów oraz w przygotowaniu do Konkursu udziela pracownik Rosyjskiego Ośrodka Nauki i Kultury w Warszawie, ul. Belwederska 25 (wejście od ul. Spacerowej) – tel. 22 848-04-11.

pieczęć szkoły

A N K I E T A

UCZESTNIKA XXVI OGÓLNOPOLSKIEGO KONKURSU

RECYTACJI POEZJI I PROZY

Aleksandra PUSZKINA i Adama MICKIEWICZA

„PUSZKINIANA 2012”

(prosimy wypełnić drukowanymi literami)

1. Imię i nazwisko ucznia ...............................................................................................................

2. Data i miejsce urodzenia ................................................................................................................

3. Adres domowy (telefon) ..................................................................................................................

.................. ................................. ..............................

kod miasto telefon

4. Nazwa i adres szkoły .......................................................................................................................

............................................................................. ...................... ....................... ..................

kod telefon klasa

5. Imię i nazwisko nauczyciela, przygotowującego ucznia

.........................................................................................................................................................

6. Recytowane utwory w języku rosyjskim

Aleksander PUSZKIN ........................................................................................................

tytuł utworu

Adam MICKIEWICZ ........................................................................................................

tytuł utworu

............................... ................................................

data podpis nauczyciela

28 grudnia odbyło się, pod przewodnictwem prezesa Zarządu Józefa Brylla, 2. Zebranie Zarządu Krajowego SWP-W. Po zatwierdzeniu protokołu z poprzedniego posiedzenia przyjęto porządek obrad oraz wysłuchano wystąpienia prezesa oceniającego aktualną sytuację Stowarzyszenia i główne zadania na przyszłość. W trakcie kilkugodzinnych obrad omówiono i zatwierdzono szereg spraw związanych z zasadami pracy Zarządu i prezydium Stowarzyszenia. Dokonano, między innymi, wyboru prezydium, przydzieleniu głównych zadań dla każdego z członków Zarządu, podziału kompetencji między członkami kierownictwa, zatwierdzeniu Regulaminów pracy Zarządu i prezydium. Zarząd zatwierdził także zatrudnienie osób na stanowiskach kierowniczych i ustalił wysokość ich wynagrodzenia. Następnie dokonano wyboru stałych komisji i wybrano ich przewodniczących, oraz członków Kapitały odznaczeń i wyróżnień. Następnie zatwierdzono schemat struktury organizacyjnej Biura Zarządu, powołano Centrum Informacji, monitoringu, szkoleń i wydawnictw oraz jej dyrektora oraz dyrektora B.T. „Kalinka”. W drugim punkcie obrad Zarządu odbyła się dyskusja nad projektem budżetu Stowarzyszenia na rok 2012, po dyskusji postanowiono przyjąć go jako prowizorium. W kolejnych uchwałach przyjęto plan posiedzeń Zarządu na następny rok, zatwierdzono utworzenie oddziału Stowarzyszenia w Olsztynie, wybrano naszych przedstawicieli w podmiotach gospodarczych z udziałem Stowarzyszenia oraz zatwierdzono administratorów majątkiem Stowarzyszenia i osoby upoważnione do negocjowania spraw związanych z majątkiem Stowarzyszenia. W ostatnim punkcie obrad prezes J. Bryll złożył informację o stanie spraw bieżących.

19 grudnia na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Śląskiego w Sosnowcu, w sali Rady Wydziału odbyła się wigilia rusycystów. Organizatorem przedsięwzięcia było Studenckie Koło Naukowe „Sojuz” działające przy Instytucie Filologii Wschodniosłowiańskiej UŚ.

W spotkaniu świątecznym udział wzięli: Dziekan Wydziału Filologicznego pan dr hab. Rafał Molencki, Dyrektor IFW pan prof. dr hab. Henryk Fontański, Zastępcy Dyrektora IFW pani dr hab. Jolanta Lubocha-Kruglik i pan dr hab. Andrzej Charciarek, I Zastępca Prezydenta Sosnowca pan Arkadiusz Chęciński, Prezes Oddziału Śląskiego Stowarzyszenia pan Marek Rasiński, Sekretarz Naukowy Olimpiady Języka Rosyjskiego w Okręgu Śląskim pani mgr Bogumiła Antosz, pracownicy i studenci IFW.

W programie imprezy znalazła się sztuka teatralna oparta na motywach „Synalka szlacheckiego” Denisa Fonwizina wystawiona w języku rosyjskim przez grupę teatralną „Belaja Lajka” SKN „Sojuz”. Autorami zaprezentowanej interpretacji „Synalka szlacheckiego” byli członkowie Koła pracujący pod kierunkiem pani dr Oksany Małysy. Po sztuce teatralnej zaproszeni goście mieli okazją wysłuchać koncertu kolęd i piosenek świątecznych w języku polskim, rosyjskim i angielskim w wykonaniu Dominiki Jaczmińskiej, Joanny Kabzińskiej i Anny Brzostyńskiej.

Po nastrojowym koncercie wszyscy goście zasiedli przy wspólnym świątecznym stole. Poczęstunek przygotowali członkowie SKN „Sojuz”, a także pozostali studenci IFW.

II Regionalny Konkurs Wiedzy i Recytacji pod hasłem „Zygmunt Jan Rumel - poeta, żołnierz, męczennik Wołynia”

16 grudnia w Prochowickim Ośrodku Kultury i Sportu i Miejsko-Gminnej Bibliotece Publicznej w Prochowicach odbył się II Regionalny Konkurs Wiedzy i Recytacji pod hasłem "Zygmunt Jan Rumel- poeta, żołnierz, męczennik Wołynia" organizowany przez Stowarzyszenie Współpracy Polska – Wschód Zarząd Krajowy i Oddział w Legnicy. Honorowy patronat nad naszym przedsięwzięciem objęli: dr Tadeusz Skoczek – dyrektor Muzeum Niepodległości w Warszawie i dr Janusz Gmitruk- dyrektor Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Warszawie. Przyjaznym i niezwykle sprawnym gospodarzem imprezy była Pani Burmistrz Miasta i Gminy Prochowice Alicja Sielicka, współorganizatorem kierowane przez dr Tadeusza Samborskiego Stowarzyszenie Kulturalne „ Krajobrazy” w Legnicy. Imprezę prowadzili uczniowie Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Prochowicach. Szkoła ta, kierowana przez dyr. Renatę Stępień była jednym z partnerów projektu. Do grona partnerów dołączyli również: Stowarzyszenie Przyjaciół Teatru Modrzejewskiej w Legnicy (prezes Krystyna Zajko-Minkiewicz), Prochowicki Ośrodek Kultury i Sportu w Prochowicach (dyr Joanna Palińska) oraz Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna w Prochowicach (dyr Bogusława Spryszyńska).

Konkurs był poświęcony mało znanemu szerszemu gronu, a zasługującemu na większe zainteresowanie wołyńskiemu poecie, żołnierzowi i patriocie – Zygmuntowi Janowi Rumlowi. Młodzież miała za zadanie wykazać się umiejętnościami w dwóch konkurencjach: recytacji wierszy poety oraz znajomości jego biografii i twórczości. W konkursie wzięli udział uczniowie kilkunastu szkół gimnazjalnych i średnich
z powiatów: legnickiego, jaworskiego, lubińskiego, głogowskiego i jeleniogórskiego.

Konkurs recytatorski oceniało jury pod przewodnictwem Wojciecha Machnickiego - znanego aktora scen warszawskich. W składzie komisji zasiedli również: Ksenia Bagniewska z Gdańska – krewna poety oraz Kaja Drąg – pracownik Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Warszawie. Młodzież deklamująca wiersze sprawiła spory kłopot jury w ocenie tak dojrzałej umiejętności recytatorskiej. Ostatecznie wyłoniono następujących laureatów:

3 miejsce – Patrycja Wróblewska z Gimnazjum im. Orląt Lwowskich w Ruszowie

Zygmunt Jan Rumel urodził się 22 lutego 1915 roku w okolicach słynnego Wiśniowca na Wołyniu. Swoje krótkie życie poświęcił poezji i Ojczyźnie. Jego talent poetycki porównywano z talentem Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. W Konkursie Wiedzy o życiu i twórczości poety obradowała Komisja Konkursowa w składzie: Krystyna Zajko-Minkiewicz – przewodnicząca, prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Teatru Modrzejewskiej w Legnicy, Jan Engelgard – Kierownik Działu Historycznego przy Muzeum Niepodległości w Warszawie oraz Mirosława Majewska – Dyrektor Biblioteki Publicznej im. Zygmunta Jana Rumla w Dzielnicy Praga – Południe m.st. Warszawy. Najlepsze wyniki uzyskali:

III miejsce: Karolina Kowalczewska z Gimnazjum im. W.S. Reymonta w Marcinowicach

I miejsce: Regina Czerner z Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych im. Marii Konopnickiej w Biedrzychowicach

w kategorii najlepsza szkoła zwyciężyło Gimnazjum im. Orląt Lwowskich w Ruszowie. Nagrodę – świecznik z galerii S. Przywuskiego – ufundował dr Tadeusz Samborski- prezes Stowarzyszenia Kulturalnego „Krajobrazy” w Legnicy.

W oczekiwaniu na wyniki konkursu uczniowie obejrzeli film Wincentego Ronisza pt. "Poeta nieznany" oraz uczestniczyli w znakomitym warsztacie aktorskim Wojciecha Machnickiego. W przerwie strudzeni często długą podróżą mogli zjeść obiad i poczęstować się ciastem. Stało się dobrą tradycją tegoż konkursu, że wszyscy jego uczestnicy otrzymują dyplomy uczestnictwa oraz nagrody. W tym roku uczniowie i nauczyciele otrzymali album "Kresy" ufundowany przez Prezydenta Miasta Lubina Roberta Raczyńskiego oraz "Perły Kresów" Jakuba Czarnowskiego i książki Ryszarda Jana Czarnowskiego pt. "Lwów- legenda zawsze wierna" ufundowane przez ich autorów. Ponadto laureaci Konkursu otrzymali nagrody rzeczowe (głównie sprzęt elektroniczny) ufundowane przez Burmistrz Miasta i Gminy Prochowice – Alicję Sielicką, Burmistrza Miasta i Gminy Ścinawa – Andrzeja Holdenmajera, Wójta Gminy Lubin – Irenę Rogowską oraz zakupione przez Stowarzyszenie Współpracy Polska-Wschód Oddział w Legnicy ze środków Fundacji Polska Miedź.

Tak duża regionalna impreza była dobrą okazją do wręczenia odznaczeń. Na wniosek prezesa S. K. „Krajobrazy” Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznał Odznakę Zasłużony dla Kultury Polskiej Pani Renacie Stępień - Dyrektor Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Prochowicach, a Medal Samoobrony Kresów również na wniosek dr Tadeusza Samborskiego otrzymali: Mirosława Majewska – Dyrektor Biblioteki Publicznej im. Zygmunta Jana Rumla w Dzielnicy Praga- Południe m. st. Warszawy, Jan Engelgard – Kierownik Działu Historycznego w Muzeum Niepodległości w Warszawie, Joanna Palińska- Dyrektor Prochowickiego Ośrodka Kultury i Sportu oraz Jan Łukasz - animator kultury z Prochowickiego Ośrodka Kultury i Sportu. Konkurs zaszczycili swoją obecnością: Tadeusz Samborski Prezes Stowarzyszenia Kulturalnego „Krajobrazy”, członek ZK SWP-W; Irena Rogowska - Wójt Gminy Lubin; Andrzej Holdenmajer - Burmistrz Miasta i Gminy Ścinawa; Andrzej Mordel - Prezes Dolnośląskiego Oddziału Stowarzyszenia Współpracy Polska – Wschód, członek ZK SWP-W; Jolanta Szymonik-Urbańska - Przewodnicząca Rady Gminy Kunice; Janina Mazur - Dyrektor Szkoły Podstawowej w Bieniowicach; Renata Stępień - Dyrektor Gimnazjum im. Tadeusz Kościuszki w Prochowicach; Zofia Wójcik - Dyrektor Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół Gminy Lubin; Joanna Palińska - Dyrektor Prochowickiego Ośrodka Kultury i Sportu; Bogusława Spryszyńska - Dyrektor Miejsko-Gminnej Biblioteki w Prochowicach; Adam Haładus - Prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Malczyc oraz Wanda Gołębiowska – Dyrektor Powiatowego Centrum Kształcenia Zawodowego w Jaworze, członek Zarządu Oddziału Stowarzyszenia Współpracy Polska-Wschód w Legnicy.

II Regionalny Konkurs Wiedzy i Recytacji "Zygmunt Jan Rumel- poeta, żołnierz, męczennik Wołynia" został dofinansowany ze środków Fundacji Polska Miedź z Lubina.

Wsparcia finansowego udzielili również Spółdzielnia Obsługi Rolnictwa „ Farmer” w Grębocicach i Tadeusz Gołębiowski- dyrektor Gostal s.j. w Legnicy. Słodkie przysmaki pączki i ciasta dla uczestników konkursu po raz kolejny ufundował Stanisław Furtak- właściciel Spółki Martex w Jaworze, słodkie wypieki własnej produkcji przyniosły też osoby prywatne. Noclegi dla członków jury udostępniło Centrum Kształcenia Ustawicznego w Legnicy i Dom Pomocy Społecznej „ Prząśnik” w Brenniku Członków jury przyjął i ugościł Zenon Bernacki – Kasztelan Zamku Grodziec.

Podczas imprezy panowała niezwykle miła, przedświąteczna atmosfera. Licznie przybyli goście byli przyjmowani w Ratuszu przez panią Burmistrz Alicję Sielicką przy poczęstunku przygotowanym przez pracowników urzędu. Uczniom zapewniliśmy liczne atrakcje: projekcję filmu „Poeta nieznany”, warsztat aktorski. Na zakończenie Nadzieja Bronska z zespołu "Wspólna Wędrówka" zaśpiewała między innymi ukraińskie kolędy. Uczestnicy konkursu opuszczali Miejsko-Gminną Bibliotekę Publiczną zadowoleni, chwaląc dobrą organizację. Taki komplement z ust młodzieży ma dla mnie szczególną wartość, jest zachętą do dalszych działań. Po imprezie członkowie jury, organizatorzy i niektórzy laureaci Konkursu udali się do Kawic (Zajazd u Beaty i Violetty) na uroczystą kolację, gdzie przy śpiewie duetu Wspólna Wędrówka i Wojciecha Machnickiego mieli możliwość wymienić doświadczenia i przymierzyć się do następnego przyszłorocznego projektu.

W organizację imprezy włączyli się czynnie członkowie SWP-W: Artur Dychowicz, Krzysztof Patrzek, Krystyna Szynkaruk, Grażyna Kaźmierska, Janina Mazur, Józefa Witas. Nie sposób też zapomnieć nieocenionej pomocy kolegi Marka Grudnia, który mimo nawału pracy, pomagał przy projektach regulaminów i zaproszeń oraz sam zaprojektował i sporządził dyplomy dla uczestników konkursu.

Sobotę i niedzielę 17 i 18 grudnia 2011 r., wspólnie z dr Tadeuszem Samborskim, poświęciliśmy jury, o Jaworze oprowadzał Krzysztof Patrzek, na Zamku Grodziec przyjął nas i ugościł kasztelan Zenon Bernacki, Zespół Pocysterski w Lubiążu umożliwił nieodpłatnie zwiedzanie obiektu. Niedzielnym obiadem poczęstowała pani Bogusława Samborska.

Informacja o zapowiedzi konkursu została zamieszczona na stronie internetowej swpwlegnica.pl, oraz w Gazecie Piastowskiej. O imprezie informowało również Radio Plus. Relacje z przebiegu Konkursu można było obejrzeć w lubińskiej telewizji regionalnej.

Jako koordynator pragnę serdecznie podziękować wszystkim, bez których udziału to przedsięwzięcie nie mogło by się odbyć:

· uczniom szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych, którzy mimo braku materiałów w księgarniach bardzo rzetelnie przygotowali się do konkursu;

· nauczycielom, którzy w przedświątecznej gorączce poświecili swój czas na przygotowanie uczniów i przyjazd;

· członkom jury, w szczególności tym z odległych miejscowości za przybycie;

· współorganizatorom i partnerom projektu za udostępnienie pomieszczeń, sporządzenie scenariusza, pytań i fachową pomoc w organizacji imprezy, gościnność;

· pracownikom i społecznym działaczom SWP-W za życzliwość i aktywne włączenie się w realizację projektu;

· Centrum Kształcenia Ustawicznego ( dyr. Czesława Dłubak) i DPS „ Prząśnik” w Brenniku ( dyr. Alicja Jaśkiewicz) za nieodpłatne udostępnienie noclegów dla członków jury;

· Kasztelanowi Zamku Grodziec- Zenonowi Bernackiemu za miłe przyjęcie i niezapomniane wrażenia;

· wszystkim nie wymienionym, przez zapomnienie lub chcącym pozostać anonimowymi osobom.

Miasto Joniszkis z Litwy współpracuje w ramach podpisanego porozumienia z Koninem od 2004 roku. Współpraca ma wieloraki charakter. Jest wymiana młodzieżowa, wspólny projekt między oświatowy, wymiana kulturalna i informacja gospodarcza. Wymiana kulturalna to Wędrująca Galeria Sztuki Miast Partnerskich, koncerty zespołów artystycznych, szuka ludowa i udział w organizacji Kaziuków i w Festiwalu Kultur Miast Partnerskich. Wydział Promocji i Współpracy z Zagranicą zorganizował w dniach 13-14 grudnia z tamtejszą Merią seminarium, na którym omówiono kontakty na przyszły rok. Do Konina przyjechało dwadzieścia siedem osób zainteresowanych współpracą partnerską. W planach znalazły się, także nasze propozycje. Zwiedzili Konin i Sanktuarium Licheńskie. Odwiedzili Miejską Bibliotekę Publiczną, Miejski Dom Kultury, Młodzieżowy Dom Kultury oraz Muzeum Okręgowe. Goście spotkali się z Prezydentem Miasta Konina panem Józefem Nowickim. Współgospodarzem seminarium był Oddział SWP-W.

Okolicznościowe medale za rozwój współpracy pomiędzy Kazachstanem i Polską

Z okazji XX rocznicy niepodległości Republiki Kazachstanu, jej prezydent - Nursułtan Nazarbajew nagrodził specjalnym medalem okolicznościowym grupę wybitnych postaci z różnych krajów. W gronie wyróżnionych Polaków znaleźli się: Aleksander Kwaśniewski, Bogdan Borusewicz, Władysław Sokołowski i Józef Bryll. Medale dla naszych działaczy to dowód uznania za wieloletnią pracę społeczną na rzecz zbliżania naszych narodów i popularyzowanie tego dalekiego, a zarazem bliskiego wielu Polakom kraju.

Konferencja Naukowa „Słowo. Tekst. Czas” – to cykliczne sympozjum filologiczne organizowane od 1993 roku w Instytucie Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Szczecińskiego. Twórcą idei dyskusji naukowych łączących badania języka i tekstu, i podejmujących zawsze najbardziej aktualne problemy współczesnych nauk filologicznych jest prof. zw. dr hab. Michaił Aleksiejenko.

W roku 1996 sympozjum uzyskało międzynarodowy charakter, a od roku 2002 stało się wspólnym przedsięwzięciem naukowym, realizowanym w ramach umów o współpracy Uniwersytetu Szczecińskiego z Instytutem Języka Rosyjskiego im. W.W. Winogradowa Rosyjskiej Akademii Nauk w Moskwie oraz z Uniwersytetem im. Ernsta Moritza Arndta w Greifswaldzie. Od roku 2002 patronat nad nim objęła Komisja Frazeologiczna Międzynarodowego Komitetu Slawistów, co świadczy o wysokiej randze i międzynarodowym uznaniu dla tego przedsięwzięcia. Jako organizatorzy uczestniczą w nim: ze strony rosyjskiej - prof. Aleksander Mołdowan, Leonid Krysin, ze strony niemieckiej prof. Harry Walter, Międzynarodowy Komitet Slawistów reprezentuje Przewodniczący Komisji Frazeologicznej MKS prof. Walery Mokijenko.

Konferencja odbywa się przy wsparciu finansowym władz Uniwersytetu Szczecińskiego oraz Uniwersytetu Ernsta Moritza Arndta, który odpowiada za część obrad odbywających się w Greifswaldzie. Od roku 1998 nieprzerwanie po dzień dzisiejszy wspiera ją organizacyjnie i finansowo Prezes Zachodniopomorskiego Oddziału Stowarzyszenia Współpracy „Polska-Wschód” Pan Mirosław Bandel. Od 2005 roku do grona sponsorów włączył się Pan Artur Pokorski, właściciel restauracji McDonalds w Szczecinie.

W latach 1996-2011 odbyło się już 11 takich sympozjów, ostatnie w dniach 1-4 grudnia br. Gromadzą one w murach polskiej uczelni filologów-slawistów głównie zza wschodniej granicy Polski, przede wszystkim z Rosji, Białorusi, Ukrainy, Kazachstanu, a także ze Słowacji, Czech, Bułgarii, Chorwacji, Węgier, Hiszpanii, Niemiec, Belgii, Mongolii i USA. Są to pracownicy nauki wiodących ośrodków slawistycznych Rosji - Rosyjska Akademia Nauk, Uniwersytet im. M. Łomonosowa w Moskwie, Instytut Języka Rosyjskiego im. A. Puszkina w Moskwie, Uniwersytet Państwowy w Sankt Petrsburgu, uniwersytety w Kazaniu, Magnitogorsku, Niżnim Nowogrodzie, Biełgorodzie, Górnym Ałtajsku, Iżewsku, Kiemierowie, Tambowie, Tomsku, Iwanowie, Jekaterinburgu, Woroneżu, Jelcu, Astrchaniu, Tule i in., Białorusi - Białoruska Akademia Nauk, Białoruski Uniwersytet Państwowy w Mińsku, uniwersytetów w Gomelu, Mogiliowie, Ukrainy – Akademii Nauk Ukrainy, uniwersytetów w Kijowie, Lwowie, Równem, Symferopolu, Kamieńcu Podolskim, jak również uniwersytetów w Bratysławie, Rożemberku, Pradze, Usti, Olomouncu, Sofii, Plodwiwie, Zagrzebiu, Budapeszcie, Barcelonie, Granandzie, Berlinie, Greifswaldzie, Rostocku i in. Ze strony polskiej gośćmi Konferencji byli pracownicy Polskiej Akademii Nauk, uniwersytetów i akademii w Poznaniu, Opolu, Wrocławiu, Warszawie, Gdańsku, Krakowie, Lublinie, Toruniu, Katowicach, Łodzi, Olsztynie, Słupsku, Bydgoszczy, Rzeszowie, Kielcach.

Sympozjum służy nawiązywaniu i zacieśnianiu kontaktów, a także tworzeniu zespołów badawczych i podejmowaniu dalszej wspólnej pracy. Integruje przede wszystkim badaczy rosyjskojęzycznego obszaru językowego z Polską i innymi ośrodkami Europy. O wysokiej randze Konferencji świadczą liczne komunikaty i sprawozdania, które ukazały się w periodykach naukowych: Slavia Orientalis (Polska), Izwiestija Akademii Nauk (Rosja), Russkij jazyk i literatura (Rosja), czy Mowoznawstwo (Ukraina).

Konferencja „Słowo. Tekst. Czas” to nie tylko dyskusje, międzynarodowa wymiana idei, wyników badań, projektów i doświadczeń, to również cykl wydań książkowych. Biblioteka Konferencji liczy już 10 tomów materiałów pokonferencyjnych, z których dwa ostatnie to 700-800-stronicowe woluminy. Ich objętość świadczy o coraz większej popularności i zainteresowaniu, jakim cieszy się Sympozjum w slawistyce światowej, a nazwiska gości, jak np. W. Mokijenko, G. Lilicz, W. Chimik, L. Krysin, R. Rozina, Je. Kubriakowa, L. Bajramowa, W. Chlebda, S. Bąba, W. Zmarzer, J. Łukszyn, o wysokim poziomie toczonych tu dyskusji. I w tym właśnie miejscu szczególnie podkreślić należy wysiłki sponsorów, w tym również Pana Mirosława Bandela, bez których droga tych książek do rąk czytelników byłaby dłuższa i trudniejsza. Wydana seria „Słowo. Tekst. Czas I-X” należy już do klasyki współczesnej literatury slawistycznej i popularyzuje głoszoną tu wiedzę nie tylko w ośrodkach uczestników, ale również w innych bibliotekach Polski i świata, do których jest rozsyłana.

W ciągu ostatnich 5 lat Oddział Wojewódzki Stowarzyszenia Współpracy Polska-Wschód był każdego roku nagradzany i wyróżniany przez Marszałka województwa Opolskiego za wysoka aktywność i organizację dużych imprez międzynarodowych jak: „Rok Rosji na Opolszczyźnie” (42 imprezy) – I Nagroda, Międzynarodowa Konferencja Naukowa „Słowianie Wschodni na emigracji: literatura – kultura – język” (80 referatów w tym 22 zagraniczne) – I Nagroda, „Dni Kazachstanu na Opolszczyźnie”, „Wielokulturowość na Śląsku Opolskim, Litwie, Białorusi i Ukrainie” lub za całokształt działalności jako najbardziej aktywna organizacja pozarządowa we współpracy z partnerami zagranicznymi. Na przestrzeni tych lat otrzymanie tych nagród i wyróżnień było możliwe dzięki zaangażowaniu licznego grona aktywu oraz wybitnych osobistości ściśle współpracujących z naszym Odziałem.

Realizując wniosek Wojewódzkiej Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej aby oprócz nagradzania całej Organizacji przez Marszałka starać się nagradzanie osób przyczyniających się do osiągania dobrych wyników Prezydium Oddziału Wojewódzkiego zgłosiło do „Nagrody Marszałka Województwa Opolskiego dla Animatorów i Twórców Kultury” zgłosiło dwie osoby:

- prof. Teresę Smolińską – organizatorkę wielu międzynarodowych konferencji naukowych o wielokulturowości i wydawnictwa w języku polskim, rosyjskim i ukraińskim oraz najwyższym autorytecie w zakresie zróżnicowanej kultury Śląska Opolskiego;

- Ludmiłę Małgorzatę Sobolewską – artystkę malarkę, poetkę i dziennikarkę oraz nauczycielkę przedmiotów artystycznych i bardzo aktywną działaczkę naszego Stowarzyszenia.

Uroczystość wręczenia nagród i wyróżnień odbyła się w dniu 11 grudnia w Muzeum Śląska Opolskiego, a wśród 12 osób wyróżnionych i nagrodzonych znalazły się również prof. Teresa Smolińska i Ludmiła Małgorzata Sobolewska. Wręczenia dokonali Józef Sebesta – Marszałek Województwa Opolskiego i Barbara Kamińska – Wicemarszałek Województwa Opolskiego, w obecności licznie zgromadzonych przedstawicieli środowisk twórczych, działaczy kultury i 34 osób nominowanych do tej nagrody.

Bolesławiec. 8 grudnia. Z inicjatywy legnickiego oddziału Stowarzyszenia w sali konferencyjnej Starostwa Powiatowego w Bolesławcu odbyło się spotkanie lokalnych przedsiębiorców z dr Aleksandrem Ershovem - doradcą w Przedstawicielstwie Handlowym Federacji Rosyjskiej w Polsce. Gospodarzami spotkania byli: Bolesławieckie Towarzystwo Gospodarcze i Powiat Bolesławiecki. W spotkaniu uczestniczyli wicestarosta Stanisław Chwojnicki i przewodniczący Rady Powiatowej Karol Stasik. Oficjalną prezentację gościa oraz słowo wstępne wygłosił dr Tadeusz Samborski: Staramy się realizować prostą zasadę „od kontaktu do kontraktu” – podkreślał-. Wprawdzie nie zawsze każdy kontakt gospodarczy od razu rodzi kontrakt i konkret, ale zawsze jest drogą w dobrą stronę. Może być początkiem drogi do wspomnianego kontraktu. Celem spotkania było przedstawienie aktualnych możliwości współpracy Polski z Federacją Rosyjską. Spotkanie zgromadziło sporą grupę przedstawicieli lokalnego biznesu, żywo zainteresowanych perspektywą podjęcia współpracy z podmiotami z za wschodniej granicy. Organizatorką spotkania była Józefa Witas z Bolesławieckiego Towarzystwa Gospodarczego, która jest jednocześnie członkiem naszego Stowarzyszenia.

Następnego dnia w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej im Witelona w Legnicy dr Aleksander Ershov wygłosił wykład na temat stanu i perspektyw stosunków handlowych i gospodarczych Rosji z Polską dla studentów politologii.

Serdecznie dziękuję za zaangażowanie w organizację wizyty gościa władzom powiatu bolesławieckiego, Państwu Józefie i Markowi Witas, Pani dr Helenie Babiuch ( prorektor ds. dydaktyki studentów PWSZ w Legnicy), Józefowi Dzbanuszkowi i Kazimierzowi Burtnemu (działaczom z naszego Stowarzyszenia) oraz kierownictwu hotelu „Pałacyk”.

Warszawa. 8 grudnia w sali konferencyjnej Polskiej Agencji Prasowej, z udziałem J. E. Ambasadora Kazachstanu – Aleksieja Wołkowa i Radcy Ministra Margułan Bajmukhana, odbyła się prezentacja znaczka pocztowego i koperty „Pierwszego dnia obiegu", specjalnie wydanych przez Ministerstwo Infrastruktury RP oraz „Pocztę Polską” S. A. z okazji 20-lecia Niepodległości Kazachstanu. Wydanie znaczka upamiętniającego tę ważną rocznicę, to kolejny dowód przyjaźni i wysokiego poziomu relacji pomiędzy naszymi krajami. W Kazachstanie ukazały się dotychczas dwa znaczki związane z naszym krajem. Pierwszy, w 2001 r. z okazji wizyty Jana Pawła II w Kazachstanie, zaś drugi w 2008 roku poświęcony dwusetnej rocznicy urodzin Fryderyka Chopina.

Podczas uroczystości przedstawiono także kolejne wydawnictwo dotyczące kultury Kazachstanu. Tym razem był to poemat epicki „Kobłandy Batyr” w tłumaczeniu Pani Małgorzaty Łabędzkiej-Koecher. Wydawcą tej pięknej pozycji była od lat współpracująca z naszym Stowarzyszeniem „Oficyna Olszynka”. Nasze Stowarzyszenie reprezentowali: Józef Bryll – prezes, Zbigniew Bereza oraz Włodzimierz Sokołowski.

Studenci z Piotrkowa Trybunalskiego spotkali się z Ambasadorem Mołodowy

7 grudnia w „Domu Przyjaźni” odbyło się spotkanie grupy studentów z Piotrkowa Trybunalskiego z J.E. Ambasadorem Republiki Mołodowy w Polsce Iurie Bodrugiem. Z inicjatywą spotkania wystąpili członkowie Studenckiego Koła Naukowego (SKN) działającego w Piotrkowskiej filii Uniwersytetu Jana Kochanowskiego z Kielce i ich opiekunka dr Joanna Harazińska. Spotkanie otworzył prezes ZK Stowarzyszenia Józef Bryll, który przedstawił studentom naszego zacnego gościa oraz omówił cele spotkania. Po krótkim wstępie Ambasadora, odbyła się prezentacja filmu promującego uroki Mołdowy. Następnie zebrani wysłuchali szczegółowej i bardzo szczerej informacji nt. aktualnej sytuacji społeczno-politycznej w Republice, w tym jej drogi do odzyskania stabilności wewnętrznej i zbliżania się do Unii Europejskiej. W kolejnym punkcie spotkania, Zbigniew Bereza przedstawił prezentację nt. współpracy gospodarczej pomiędzy Polską i Mołdową, a dyr. BT Kalinka - Jan Sabadasz przedstawił ofertę biura dla zainteresowanych wyjazdem do Mołdowy. Po tych wystąpieniach odbyła się seria pytań zadawanych przez studentów i odpowiedzi Ambasadora. Na zakończenie pobytu w Stowarzyszeniu studenci podarowali ambasadorowi, towarzyszącemu mu konsulowi oraz przedstawicielom Zarządu pamiątkowe koszulki SKN z logo SWP-W. W kuluarach rozmawiano także nt. kolejnych spotkań i konferencji, w których organizacji pomoc zadeklarował nowy prezes Stowarzyszenia – Józef Bryll.

W dniach 1-4 grudnia przebywała w Koninie delegacja Czeniowieckiej Miejskiej Rady. Panowie Andrij Chodorowśki - Kierownik Wydziału Informacji, Współpracy z Zagranicą i Stosunków Międzynarodowych wraz ze swoim Zastępcą - Sergejem Bostanem przyjechali zapoznać się z propozycjami form zaproponowanych przez nas do współpracy w 2012 roku. Była to ich pierwsza wizyta w Koninie. Obaj Panowie mają jeszcze nie duże doświadczenie w pracy z zagranicznymi partnerami. Nie mniej jednak z dużym zainteresowaniem przyjmowali nasze propozycje. Omówiliśmy szereg projektów, które chcemy wspólnie realizować w Koninie. Goście zapoznali się z polskimi partnerami projektów. Przeprowadzono wstępne rozmowy z dyrekcjami Muzeum Okręgowego w Koninie, Młodzieżowego Domu Kultury, Zespołu Szkół Górniczo- Energetycznych, Komendą Hufca ZHP, właścicielką Motelu „Stary Koń”. Delegację przyjął także Prorektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Koninie. Uzgodniono terminy prac nad projektami, zakres i sposób finansowania. Najważniejsze z nich to: Festiwal Kultur Miast Partnerskich, Międzynarodowy Obóz Archeologiczny, obozy młodzieżowe, wystawa twórczości ludowej z Bukowiny, wystawa malarstwa i plener malarski dla młodych artystów w ramach Wędrującej Galerii Sztuki Miast Partnerskich. Nie są to wszystkie propozycje. Oczekujemy na nasze wyjazdy do Czerniowców. Goście zostali przyjęci przez Prezydenta Konina Pana Józefa Nowickiego, tradycyjnie zwiedzili miasto i okolice, byli w Licheńskim Sanktuarium. Program pobytu realizowali: Wydział Promocji Współpracy z Zagranicą Urzędu Miejskiego i Oddział SWP-W.

Katowice. 2 grudnia uczestnicy Kongresu Stowarzyszenia poinformowali Zarząd Oddziału o przebiegu i rezultatach Kongresu. W kolejnym punkcie, zebrani ustalili główne zadania oddziału na rok 2012. Uznano, że w zakresie przedsięwzięć o tematyce gospodarczej, Oddział Śląski będzie realizował dwa zadania: a) wspólnie z Zarządem Krajowym udział w formule „partnera” w Kongresie Małych i Średnich Przedsiębiorstw organizowanym przez Regionalną Izbę Gospodarczą w Katowicach; b) przygotuje i przeprowadzi Konferencję nt.: „Nowe wyzwania w obrocie gospodarczym i inwestycjach śląskich przedsiębiorstw w świetle istnienia Unii Celnej Białoruś-Rosja- Kazachstan”. Zarząd Oddziału będzie zwiększał promocję działalności Klubu Rusycystów i Dnia Kultury Rosyjskiej w Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Skłodowskiej-Curie. Omawiano także sprawy wewnątrzorganizacyjne.

28 listopada w Galerii „Ostrówek” Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego otwarto wystawę malarstwa zmarłego nagle w sierpniu br. artysty plastyka Bogdana Madziewicza – członka naszego Stowarzyszenia. Rodzina Madziewicza po 1945 roku wyjechała z Trok na Litwie i osiedliła się w Lewinie Brzeskim, gdzie urodził się późniejszy artysta. Na wernisaż licznie przybyli koledzy ze Związku Artystów Plastyków Polska Sztuka Użytkowa, pracownicy i studenci Instytutu Sztuki Uniwersytetu Opolskiego, którego absolwentem był Bogdan Madziewicz oraz działacze Stowarzyszenia, a także przedstawiciele nauki, oświaty i kultury. Otwierając wystawę prof. Łucja Piwowar-Bagińska – dyrektor Instytutu Sztuki Uniwersytetu Opolskiego dziękowała wszystkim, którzy przyczynili się do przygotowania tej wystawy i przybliżyła sylwetkę artysty. Dorobek artystyczny Bogdana Madziewicza przybliżył uczestnikom spotkania prof. Edward Syty, który był promotorem pracy magisterskiej Madziewicza. Następnie wspomnieniami ze wspólnych spotkań przede wszystkim na Międzynarodowych Plenerach Malarskich podzielił się Eugeniusz Brudkiewicz – prezes Oddziału Wojewódzkiego Stowarzyszenia. Wystawa, na której można zobaczyć m.in. obrazy powstałe na potrzeby pracy magisterskiej artysty zatytułowane „Widziadła”, wzbudziła bardzo duże zainteresowanie o czym świadczy duża liczba zwiedzających ją osób.

W dniu 25 listopada odbył się w „Domu Przyjaźni” w Warszawie XVIII Kongres Stowarzyszenia Współpracy Polska – Wschód. Uczestniczyło w nim 75 delegatów spośród 83 wybranych w toku kampanii sprawozdawczo-wyborczej w Oddziałach naszego Stowarzyszenia, co stanowiło około 90% frekwencji. Zgodnie więc z wymogami Statutu Stowarzyszenia Współpracy Polska – Wschód Kongres był prawomocny do podejmowania wszelkich decyzji dotyczących Stowarzyszenia.

Obrady przeprowadzono w dwóch częściach. Pierwszą organizacyjną z udziałem delegatów. Drugą w której uczestniczyli również liczni zaproszeni goście. Obrady otworzył Przewodniczący Komisji Kongresowej, pełniący obowiązki Prezesa ustępującego Zarządu Krajowego dr Tadeusz Samborski, a kierowali nim zamiennie jednogłośnie wybrani Felicja Gwincińska - delegat z Oddziału Kujawsko Pomorskiego i Wiesław Słomkowski – delegat z Oddziału Mazowieckiego.

W XVIII Kongresie uczestniczyli zaproszeni goście, między innymi: Tomasz Waźbiński – Dyrektor w Kancelarii Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego, Piotr Guzowski – Prezes Polsko – Kazachstańskiej Izby Handlowo – Przemysłowej, Tadeusz Skoczek - Dyrektor Muzeum Niepodległości w Warszawie, Janusz Ostrowski – Prezes Mazowieckiego Towarzystwa Kultury, Mirosława Majewska – Dyrektor Biblioteki Publicznej Praga – Południe, Stanisław Górka – Aktor, Iwona Wołoszczenko – Kierownik Organizacyjny Komitetu Głównego Olimpiady Języka Rosyjskiego, Prezesi współpracujących Stowarzyszeń: Nina Latusek, Henryk Bednarski, Bolesław Chmieliński, Wiesław Bek, Leszek Ciarkowski, płk Roman Orłowski.

Specjalnymi gośćmi byli przedstawiciele placówek dyplomatycznych: Alexander ALEKSEEV- Ambasador Federacji Rosyjskiej w Polsce; Ekaterina BELYAKOVA- Przedstawiciel Handlowy Federacji Rosyjskiej w Polsce, Wiktar GAJSIONAK - Ambasador Republiki Białoruś w Polsce; Jurie BODRUG - Ambasador Republiki Mołdowy w Polsce; Askar ABDRAKHMANOW – Radca Ambasady Kazachstanu w Polsce: Wasilij CZERNIK - Radca Ambasady Republiki Białoruś w Polsce; Andriej POTIOMKIN - Dyrektor Rosyjskiego Ośrodka Nauki i Kultury w Warszawie.

- z Moskwy delegacja Towarzystwa Współpracy Kulturalnej i Biznesowej z Polską reprezentowana przez Panią Ninę MOROZOWĄ i P. Stanisława KSIĄŻYKA - Wiceprzewodniczących Towarzystwa oraz Emanuela BAGRANIANA - Prorektora Akademii Pedagogicznej w Moskwie,

- z Mińska Przewodnicząca Białoruskiego Towarzystwa Przyjaźni i Łączności Kulturalnej z Zagranicą Pani Nina IWANOWA,

- z Kaliningradu delegacja Regionalnego Stowarzyszenia Rosja – Polska z wiceprzewodniczącą Panią Lubą RADUSZKINĄ,

- z Ukrainy ze Lwowa delegacja Stowarzyszenia Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej z przewodniczącym Panem Emilem LEGOWICZEM.

- z Ukrainy Wiceprzewodniczący Stowarzyszenia Ukraina-Polska – Jurij KARIAGIN.

Przemówienie programowe wygłosił przewodniczący Komisji Kongresowej dr Tadeusz Samborski, a sprawozdanie Krajowej Komisji Rewizyjnej przedstawił jej przewodniczący Saturnin Kampioni, który w zakończeniu sprawozdania zgłosił wniosek o udzielenie absolutorium ustępującemu Zarządowi Krajowemu Stowarzyszenia Współpracy Polska – Wschód. Po zakończeniu dyskusji kongresowej wniosek ten został przyjęty przez delegatów na XVIII Kongres.

Kongres dokonał również zmian w Statucie Stowarzyszenia Współpracy Polska – Wschód, zaproponowanych przez Komisję Statutową, oraz przyjął uchwałę zatwierdzającą dokumenty kongresowe:

oraz wybrał nowe władze: 27 osobowy Zarząd Krajowy i 7 osobową Krajową Komisję Rewizyjną.

Prezesem Zarządu Krajowego Stowarzyszenia Współpracy Polska – Wschód został wybrany Józef Bryll, a Przewodniczącym Krajowej Komisji Rewizyjnej Saturnin Kampioni.

Z trybuny kongresowej przemawiali: Alexander ALEKSEEV - Ambasador Federacji Rosyjskiej w Polsce, Wiktar GAJSIONAK - Ambasador Republiki Białoruś w Polsce, Askar ABDRAKHMANOW – Radca Ambasady Kazachstanu w Polsce, Luba Raduszkina – wiceprzewodnicząca Kaliningradzkiego Regionalnego Towarzystwa Rosja – Polska, Emanuel BAGRANIAN wiceprzewodniczący Towarzystwa Współpracy Kulturalnej i Biznesowej w Moskwie, Nina IWANOWA – przewodnicząca Białoruskiego Towarzystwa Przyjaźni i Łączności Kulturalnej z Zagranicą, Emil LEGOWICZ – Przewodniczący Stowarzyszenia Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej, Jurij KARIAGIN – Wiceprzewodniczący Stowarzyszenia Ukraina-Polska. Głos zabrali również zaproszeni goście: Prof. Henryk BEDNARSKI – Przewodniczący Społecznego Towarzystwa Polska – Ukraina, Stanisław GÓRKA – aktor – Profesor Akademii Teatralnej, Nina LATUSEK – Wiceprzewodnicząca Stowarzyszenia „Wspólnota Rosyjska”, Mirosława MAJEWSKA – Dyrektor Biblioteki Publicznej Praga – Południe, płk. Roman ORŁOWSKI –Przewodniczacy Stowarzyszenia Tradycji LWP im. Gen. Berlinga, Tadeusz SKOCZEK – Dyrektor Muzeum Niepodległości.

W dyskusji udział wzięli delegaci: Eugeniusz BRUDKIEWICZ – delegat Oddziału Opolskiego, Bolesław BORYSIUK – delegat Oddziału Łódzkiego, Bartłomiej GARCZYK – delegat Oddziału Wielkopolskiego, Stanisław JANIK – delegat Oddziału Dolnośląskiego, Jan KARKOWSKI – delegat Oddziału Małopolskiego, Ryszard KORALEWSKI – delegat Oddziału Zachodniopomorskiego, Ryszard PĘKAŁA – delegat Oddziału w Legnicy, Marek RASIŃSKI – delegat Oddziału Śląskiego, Dionizy SIDORSKI – delegat Oddziału Podlaskiego, Jerzy SMOLIŃSKI – delegat Oddziału Mazowieckiego, Jerzy SUCHAŃSKI – Delegat Oddziału Świętokrzyskiego i Ryszard ZAGŁOBA – delegat Oddziału Pomorskiego. Do protokołu swoje wystąpienia oddał Leszek SOLAREK –Prezes Oddziału w Wałbrzychu.

Kongresowi towarzyszyły dwie wystawy. Fotograficzna,- „ Kocham Ciebie Grodzie Piotrowy” poświęcona Wojciechowi Siemionowi oraz malarstwa „Wędrująca Galeria Sztuki Miast Partnerskich Konina” – wystawa poplenerowa, przygotowane przez Oddziały w Wałbrzychu, Koninie oraz Oddział Mazowiecki.

Ополе – Белгород: опыт межкультурной коммуникации

Конец октября стал для нас, магистрантов факультета журналистики, временем исполнения желаний. Наше магистерское направление «СМИ и межкультурная коммуникация» (рук. проф. А.В. Полонский) предполагает углубленное изучение культуры и языка одно из славянских народов. На занятиях в своем родной городе, Белгороде, мы изучали географию, культуру, историю Польши и, конечно, польский язык. Но все хотелось увидеть своими глазами, теория только разжигала наш интерес. И такая возможность нам представилась. В рамках действующего Договора о сотрудничестве, заключенного между Опольским и Белгородским университетами в 2009 г ., мы, группа магистрантов факультета журналистики под руководством проф. А.В. Полонского, по приглашению Опольского университета находились с 24 октября по 6 ноября 2011 г.в г. Ополе на языковой практике. Кстати, первый протокол о сотрудничестве между университетами был подписан в 1994 г., но реализовывался он лишь в разовых, непостоянных международных контактах, что нельзя сказать о новом витке развития белгородско-опольских отношений. Белгород и Ополе – города-побратимы с 1995г., а в 2003 г. этот договор был продлен во время официального визита главы города – господина Рышарда Зембачинского. Связи год от года крепнут, как видим, не только на уровне университетов, но и на уровне городского управления.

Особенности культуры Польши и России мы заметили еще в дороге. Вместо наших привычных купе с четырьмя полками напротив друг друга, купе в поезде «Львов-Вроцлав» имело только три полки, которые были одна над другой по одной стене. Вагон был значительно больше по площади, в нем были небольшой рукомойник, шкаф-купе, урна, розетки, индивидуальное освещение, которое не мешает попутчикам и, главное, был душ – один на вагон. Он был оснащен всем тем, чем должен быть оснащен поезд дальнего следования. Жалеть о том, что мы выбрали в качестве средства передвижения железную дорогу, а не самолет, нам не пришлось.

В первый же день нашего приезда в г. Ополе мы встретились с проректором по международным связям и науке Опольского университета, проф. Петром Вечёреком. Официальная часть прошла неофициально, тепло и непринужденно. Мы обменялись сувенирами с символикой наших университетов. Закончилась встреча чудесным ужином в одном из опольских ресторанов с традиционной польской кухней. Здесь, в кругу радушных хозяев, мы познавали гастрономическую культуру Польши. Доктор Ирена Данецка предложила нам попробовать не общепольские блюда, а ужин в стиле Нижней Силезии (это часть исторической области Силезии, расположенная на юго-западе Польши). Она подробно рассказала нам историю возникновения блюд, традиции, связанные с их приготовлением и употреблением. Мы получили огромное удовольствие не только от вкусной еды, но и от интересной беседы, от новых знакомств.

Ежедневно с девяти часов утра и до полудня мы посещали курсы польского языка в Опольском университете, которые вела преподаватель института польской филологии доктор Малгожата Бужка-Яник. Когда мы узнали, что наш преподаватель совершенно не говорит по-русски, мы испугались первого занятия не на шутку. Одно дело учить язык и говорить на нем с тем, с кем можно объясняться и на родном языке (а в Белгороде у нас вел занятия проф.А.В. Полонский), а другое – когда изучаемый язык становится единственным средством общения. Но первые же десять минут занятия заставили нас забыть, на каком именно языке мы разговариваем, так как доктор Малгожата Бужка-Яник объясняла все доступно и понятно, она проявила внимательность к каждой из нас, была жизнерадостна и очень находчива в объяснении незнакомых нам слов. Я вспоминаю ее с благодарностью и сердечной теплотой и искренне надеюсь, что это была не последняя наша встреча. Нам не только рассказывали, какая она – Польша, но и показывали. Началось наше знакомство с историей этой удивительно красивой страны с поездки в музей под открытым небом Силезии. Мы увидели дома, построенные в разное время, внутреннее убранство комнат, мельницу, школу, церковь, смогли прочувствовать то, как жили люди в то время.

Запомнилась поездка в г. Бжег, организованная директором департамента культуры Опольского воеводства господином Янушем Вуйчиком. Он сам был нашим экскурсоводом – глубоко знающим историю и умеющим рассказать о ней иностранцам. Экскурсия началась с осмотра Пястовского замка – резиденции местных князей. На его фасаде мы можем увидеть всю историю средневековой Польши. В подвале замка находится гробница. Там похоронены польские короли из рода Пястов. Каменные захоронения отличаются красотой и интересными деталями. Например, у подножия надгробных памятников находятся скульптуры животных, таких, как обезьяна (символ хитрости), лев (говорит о смелости умершего), собака (означает верность) и др. На этажах выше расположена галерея польских королей из рода Пястов, начиная от короля Болеслава Храброго. Искусно выполненные скульптуры при мягком освещении помещений кажутся практически живыми и сошедшими со страниц истории г. Бжега. Бжег, как и каждый польский город, имеет историческую часть, которая называется Ратушная площадь или Рыночная площадь. В центре всегда расположена Ратуша и костел. Это поездка позволила нам глубже познакомиться с историей Опольского воеводства.

За этот маленький период (всего две недели) в рамках разнообразных экскурсий мы успели увидеть множество городов. Профессор Чеслав Лачур не только показал нам города Опольщины, такие, как Ныс, Пачкув, Отмухув, Немодлин, но и познакомил нас с уходящей еще в IX век историей г. Ополе как о самом важном городе ополян, а также с очень непростой историей Опольского воеводства, самого маленького в Польше воеводства. Это была незабываемая экскурсия.

Доктор Томаш Вельг познакомил нас со старинным, но активно развивающимся городом Вроцлавом, который является столицей Нижнесилезского воеводства и обещает к 2015 г . стать настоящей культурной столицей Польши. Одна из достопримечательностей Вроцлава (помимо невероятно красивых костелов и старинных зданий) являются гномы. Это бронзовые статуэтки гномов, устанавливаемых во Вроцлаве с 2001 года, количество которых постоянно растёт. Мы побывали на одном из островов города, Тумском, где расположены костел Св. Марчина (XII век) и Кафедральный собор.

У нас состоялась очень интересная встреча с президентом общества «Польша-Восток» (общественной некоммерческой организацией, помогающей устанавливать и развивать культурные и экономические связи между Польшей и Россией) господином Евгениушем Брудкевичем, который много раз подчеркивал необходимость и значимость сотрудничества между Польшей и Россией, между Ополе и Белгородом. Мы также надеемся на развитие наших отношений, на установление тесных дружеских отношений между нашими городами.

Мы побывали на Опольском радио и Опольском телевидении. Нам не только показали работу каждого отдела, но и предложили принять участие в некоторых программах. Мы не отказались, а приняли это как перспективу нашего сотрудничества.

Не только преподаватели Опольского университета дарили нам радость общения, но и студенты, которые изучают русский язык в Польском университете. Обоюдная языковая практика пришлась как нельзя кстати.

Благодарность хочется выразить и преподавателям, и ребятам с факультета восточнославянской филологии (директор проф. В. Хлебда) за подаренный праздник.

Благодарим ректора Опольского университета, проф. К. Чая, ректора НИУ «БелГУ», проф. Л.Я. Дятченко, декана факультета журналистики проф. А.П. Короченского, а также руководителя магистерского направления «СМИ и межкультурные коммуникации» проф. А.В. Полонского за предоставленную нам возможность познакомиться с историей Польши и ее современной жизнью.

Белоедова Анна - магистрант факультета журналистики

НИУ «Белгородский государственный университет»

Мы выехали из Ополе. Почти сразу началась деревня. Польская деревня – не то, что наша, русская. В нашей есть что-то доживающее свой век, многострадальное, может быть, терпеливое. В польской же – атмосфера мирной жизни, досконального труда. Наверное, в такой атмосфере крестьянин должен чувствовать себя счастливым – оттого что он честно трудится и своим трудом может содержать себя, свою семью и дом.

Дома в деревнях тоже отличаются от наших, русских. Нет покосившихся избенок, с окнами, забитыми старыми досками, до которых к середине лета дорастает бурьян. Налицо ухоженность и постоянная забота о жилище; а двор подчас и вовсе похож на лужайку, по которой, видимо, регулярно прохаживаются газонокосилкой. Деревня трудится, кормит, она нужна, она живет, а вовсе не выживает.

А чуть поодаль, посреди поля, стоит костел из белого кирпича. Путь к нему прямой, чистый и не заросший травой, хоть в той стороне никто и не живет. Вообще в Польше много костелов. В деревнях они маленькие, аккуратные, как сама здешняя жизнь. Католический храм есть почти в каждой польской деревне – как православный есть почти в каждой русской. Странно! В Польше даже во время войн костелы практически не пострадали от вражеской руки. В России же, наоборот: были и амбарами, и складами, и даже сельскими клубами, – и сильнее всего пострадали от наших же собственных рук. Может быть, поэтому в польских храмах чувствуется атмосфера смирения и благочестия, а в русских – смирения и покаяния. Но и то, и другое создает у путешествующего впечатление, что в жизни и русского, и польского народа всегда есть место Богу.

Многие блюда польской кухни готовятся из грибов. Одним из таких нас угощали польские студенты, когда пригласили нашу группу к себе в гости. Специально для этого они ходили в лес за грибами. Поляки действительно любят собирать их и вообще любят лес. Их отношение к нему передалось и нам – по дороге в Ламсдорф. Она была узкой и длинной и почти вся тянулась через лес. В Польше была одна из самых красивых пор в году – золотая осень: теплая, тихая, погожая, благодатная. И мы даже прекратили свои разговоры, глядя в окна машины. Она остановилась, и некоторое время мы шли по той дороге пешком, стараясь дышать как можно глубже.

…Силезская девушка повстречала прекрасного охотника в зеленом лесу… В таких местах, наверное, «непрекрасного» и не встретишь…

Впрочем, в песне поется «вardzo szwarnego», что на силезском диалекте значит «пригожего», «очень хорошего», «красивого». Так говорят, скорее всего, деревенские жители. Наверное, охотник жил в деревне, что располагалась неподалеку от этого леса, а потому во многом кормилась тем, что он щедро давал.

В Польше много лесов, и поехать туда на выходные – за грибами, к реке, или даже просто побродить – частое и нередко любимое времяпровождение для многих поляков. Бережное отношение к лесу – явление заметное.

Мы подошли к кладбищу в лесу. Здесь похоронено более семи тысяч воинов, половина из которых – русские. Неофициально же их, наверное, намного больше. Маленькие аккуратненькие могилки с каменными крестиками ухожены, и даже между ровными рядами – ни травинки лишней, ни куста сорного, только опавшие иголки от мирно растущих здесь сосен. Лес и люди сберегли в этом месте могилы наших воинов с самой Первой мировой войны. Тишину и покой наши солдаты обрели здесь…

Экскурсия по замку династии Пястов в Бжеге для нас началась с фамильного склепа. Полутемная средневековая атмосфера... Глядя на эти гробницы, можно нарисовать в своем воображении не только генеалогическое древо королевской династии, но и представить, как жил польский народ во время правления каждого из наследников короны. У одного из герцогов под ногами лежит лев – символ власти, силы и благородства. У другого – пес: верность и дружелюбие. У третьего – меч, на котором высечены слова «Amor amor».

В одной из зал стоят восковые фигуры королевской семьи и придворных. Экскурсовод сказал, их рост, одежда и даже черты лица художники постарались воссоздать так, как было на самом деле. Между прочим, и эти фигуры дают понять, чем жили люди тех времен. Вот, например, король – крупный, широкоплечий мужчина с бородой. А вот и его жена – красивая, строгая, с тонким лицом и умным взглядом женщина. Или епископ: темные глаза, прикрытые длинными ресницами, тонкие губы и впалые щеки, руки книжника. Наверное, он немало влиял на политику королевского двора, чему способствовал не только его ум, но и внешность. А может быть, он был влюблен в юную герцогиню, которая стоит рядом с ним?

Вообще в замках много тайн, некоторые из них, став известными, превращаются в легенды. Ведь как печально и красиво прекратил свое существование род Пястов! Он закончился на герцогине Каролине, полюбившей иноверца, предавшего ее, за что была проклята родителями. Говорят, пережив это двойное горе, она провела всю дальнейшую жизнь в одиночестве. Способны ли мы, современные люди, на такое? В замке Пястов осталась ее каменная статуя – маленькая, тоненькая, грустная. Глаза Каролины большие, как сама душа, и скорбно опущены вниз. Я подошла и погладила ее каменные волосы, жалея.

На вершине замка все любовались видом окрестностей и фотографировались. Я достала злотый и закопала его поглубже в песок между камней – чтобы хотя бы еще раз вернуться в этот замок, вернуться в Польшу.

Нужно различать политику и настроение простого человека.

Уже при первом знакомстве с поляками был развеян миф и стереотип, что поляки не любят чужих и никогда не улыбаются. Во время нашего пребывания в Польше, в замечательном городе Ополе, где мы находились на языковой практике по приглашению Опольского университета, не было ни одного человека, который встретил бы нас угрюмо, без улыбки, без дружеского пожатия руки. Вежливые и доброжелательные люди. Очень гостеприимные.

В Белгороде все только и спрашивали – ну и как?

Во-первых, мы очень похожи. Чем? Самым главным – терпеливые, как и все славяне. Гостеприимные на грани безрассудства.

Во-вторых, у нас одинаковое чувство юмора, а ведь если люди смеются над одним и тем же, то у них всегда найдутся и другие точки соприкосновения. И наши старые комедии знают наизусть и любят.

Нас прекрасно принимали. Нам была предложена продуманная до мелочей и чрезвычайно насыщенная программа. И за те неполных две недели, которые мы были в Польше, мы смогли узнать и посмотреть очень много: увидеть Опольское воеводство, побывать во Вроцлаве, в Кракове, узнать лучше польский язык – такой красивый и мелодичный.

Уверена, что все зависит сейчас именно от нас, молодых, студентов и журналистов. Мы должны идти навстречу друг другу по пути взаимного узнавания и дружбы.

Две недели в Польше стали для меня, наверное, самым главным событием этого года. Никогда еще путешествие не было для меня таким комфортным и столь насыщенным событиями. То, что осталось в душе после этой поездки, трудно измерить гигабайтами фотографий и выразить словами.

Первое, что стоит отметить – это высокий уровень организации нашего пребывания в Ополе. Весь визит был продуман до мелочей, нам не приходилось заботиться ни о чем – и в этом мы видим отношение к нам руководства Опольского университета, общества «Польша-Восток», руководства Опольского воеводства и всех, кто принимал нас на Опольщине.

Мы побывали во многих интересных исторических местах, ознакомились с польской культурой, посетили старинные замки и костелы. Мы заметили, как трепетно относятся в Польше к сохранению культурно-исторического наследия, в каком идеальном порядке находятся памятники архитектуры. Нас поразил тот факт, что, например, в собственности Опольского университета есть старинный замок. Мы были в нем, сегодня это современный рекреационный комплекс, который содержится в отличном состоянии. Это все – хороший пример для подражания.

Накануне Дня всех усопших мы вместе с членами общества дружбы «Польша-Восток» зажигали «зничи» на кладбище советских воинов в Ополе. Красные огоньки, горящие в темноте на могилах тех, кто отдал свою жизнь ради будущих поколений, – это необычайно трогательное зрелище. Тронуло нас и то, что члены общества самостоятельно и по собственной инициативе зажигают «зничи» каждый год, отдавая то время, которое они, может быть, могли бы провести со своей семьей.

В Польше мы чувствовали себя как дома. Поляки – гостеприимные, открытые, по-европейски доброжелательные и улыбчивые люди, демонстрирующие неподдельный интерес к России и русской культуре. С нами все хотели встретиться, общаться…. Официанты в кафе, продавцы, просто прохожие, услышав русскую речь, тоже пытались говорить по-русски, припоминая то, чему учились в школе. Мы тоже старались говорить по-польски, ведь мы начали изучать польский еще в Белгороде, в университете. Польский и русский языки очень похожи, этим объясняется то, что мы достаточно хорошо понимали как свою преподавательницу польского, не изъяснявшуюся на русском, так и экскурсоводов.

Польские студенты были очень милые. Они так смущались своего русского (а говорили весьма неплохо) и даже называли нас на «вы». Организовали для нас студенческий ужин в квартире, наготовили еды, а потом еще весь вечер играли с нами в «мафию» и «ассоциации». С интересом расспрашивали, какие книги мы читаем, какие фильмы смотрим, чем занимаемся в свободное время.

Нам было жаль уезжать из страны, где нас так тепло приняли. Где не жалели времени и сил, чтобы гости России чувствовали себя комфортно. Где мы поняли, что подразумевает словосочетание «братский народ».

магистрант направления «СМИ и межкультурная коммуникация» факультета журналистики НИУ «БелГУ»

Na zaproszenie Państwowego Obwodowego Muzeum Krajoznawczego w Briańsku przebywała, tamże w dniach 18-24 listopada delegacja Konińskiego Muzeum Okręgowego. Była to od dawna oczekiwana wizyta konińskich kolegów. Rosyjscy muzealnicy noszą się zamiarem ponowienia współpracy z naszym muzeum. Dawne kontakty to wiele ciekawych tam organizowanych wystaw czy wymiana naukowa. Przez ubiegły okres pustki też nie było. Niemniej jednak nasi partnerzy są zainteresowani rozszerzeniem współpracy. Konińskie muzeum chce tego samego. Powodem zaproszenia był, także jubileusz 90-lecia tegoż muzeum oraz uroczystość trzydziestolecia Wydziału Historycznego Briańskiego Państwowego Uniwersytetu. Nasi specjaliści mieli okazję porozmawiać o przyszłej współpracy, w której jest miejsce dla naszego Stowarzyszenia. Zwiedzili placówki muzealne Obwodu Briańskigo. Byli w Poczebie, Hacuniu i Juinowie, gdzie znajduje się jedyna w rodzaju ekspozycja znalezisk z epoki paleolitu. Zaplanowano na przyszły rok wymianę wystaw i przyjęcie studyjnej grupy briańskich muzealników w Koninie.

Miejska Biblioteka Publiczna w Koninie realizuje wspólnie z kolegami z Briańska projekt pod nazwą „Czytamy Razem”. Jest to inicjatywa polegająca na popularyzacji wśród swoich czytelników czytelnictwa literatury polskiej i rosyjskiej. Organizatorzy projektu proponują różnorodne formy aktywności. W Briańsku odbyło się niedawno „Czytanie po polsku” i Dyktando z polskiego”. W Koninie zaś 1grudnia miał miejsce „Konkurs poprawnego czytania poezji i prozy rosyjskie w języku rosyjskim”. Impreza miała miejsce w starej synagodze, gdzie mieści się filia Miejskiej Biblioteki. Wystąpiło czternastu uczniów z konińskich szkół ponad gimnazjalnych. Miasto i Stowarzyszenie ufundowało nagrody. Było dostojnie i ciekawie.