WŁADZE STOWARZYSZENIA tdOLSKA

W dniu 9 lutego 2009 r. odbyło się w Domu Przyjaźni w Warszawie plenarne posiedzenie Zarządu Głównego Stowarzyszenia Polska - Białoruś. W zebraniu, poza członkami Zarządu i Głównej Komisji Rewizyjnej, uczestniczyli zaproszeni goście a wśród nich:

- Wiktar Gajsionak, Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Republiki Białoruś w RP,

- Prezesi i Wiceprezesi Stowarzyszeń: Współpracy Polska–Wschód, Polska–Rosja, Polsko–Kazachstańskiego Stowarzyszenia Przyjaźni i Współpracy, Polska–Mołdowa, Polska–Estonia, Społecznego Towarzystwa Polska–Ukraina,

Prowadzący zebranie, przewodniczący Stowarzyszenia Polska–Białoruś, Bolesław Chmieliński, w pierwszej części swojego wystąpienia zaprezentował zebranym działalność naukową i dyplomatyczną nowo mianowanego w Polsce Ambasadora Republiki Białoruś Wiktara Gajsionaka, a także omówił główne kierunki działalności organizacji w ostatnich latach.

Następnie przedstawił do dyskusji i akceptacji wybrane przedsięwzięcia programowo-organizacyjne, które wespół z Ambasadą Republiki Białoruś, Stowarzyszenie będzie realizowało w 2009 r. Oto niektóre z nich:

- współudział w przygotowaniach i przebiegu XV Edycji Olimpiady Języka Białoruskiego,

- organizacja wystawy malarskiej Siergieja i Rity Timochowych (z Mińska) w Muzeum Kinematografii w Łodzi,

- organizacja Dni Białoruskiej Kultury (koncerty, wystawy, spotkania z ludźmi sztuki) m.in. w Warszawie, Wałbrzychu, Białymstoku, Gdańsku, Łodzi, Opolu, Garwolinie, Białej Podlaskiej,

- organizacja w Domu Przyjaźni w Warszawie wystawy książek oraz pokazów filmowych, poświęconych białoruskiemu literatowi Chołokostowi,

- współudział w organizacji w Mińsku Mazowieckim drugiego spotkania przedstawicieli partnerskich miast Polski i Białorusi,

- uczestnictwo aktywu Stowarzyszenia w Państwowej Wystawie Osiągnięć Gospodarczych Republiki Białoruś, organizowanej w Warszawie,

- przeprowadzenie VI Dni Kina Białoruskiego w Polsce (m.in.: Warszawa, Gdańsk, Łódź, Białystok),

- wespół z Towarzystwem Białoruś–Polska podjęcie prac nad przygotowaniem materiałów do monografii dotyczącej 625 rocznicy dynastii Jagiellonów w Polsce, 600-lecia bitwy pod Grunwaldem, a także nad wydaniem przewodnika o miejscach poległych żołnierzy polskich na Białorusi w XX w.,

- organizacja wyjazdu kierownictwa i aktywu Stowarzyszenia na Białoruś w celu zapoznania się z miejscami i obiektami historii i kultury białoruskiej, przeprowadzenia rozmów z aktywem Towarzystwa Białoruś – Polska oraz z władzami miast, powiatów i zakładów pracy, które współpracują z podobnymi podmiotami w Polsce,

- uczestnictwo w innych imprezach organizowanych przez Ambasadę i Konsulaty Generalne Republiki Białoruś, Towarzystwo Białoruś–Polska oraz stowarzyszenia i inne organizacje pozarządowe w Polsce.

Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Republiki Białoruś w Polsce prof. Wiktar Gajsionak, w swoim wystąpieniu, wysoko ocenił dotychczasową działalność Stowarzyszenia Polska-Białoruś w kształtowaniu polsko-białoruskiego dobrosąsiedztwa i współpracy oraz zadeklarował kontynuację tej współpracy zarówno ze strony Ambasady jak i Konsulatów Generalnych.

W sprawach różnych, na wniosek przewodniczącego Stowarzyszenia Polska-Białoruś, do składu osobowego Zarządu Głównego dokooptowano Mieczysława Kuźmickiego – dyrektora Muzeum Kinematografii w Łodzi.

Zarząd Główny Stowarzyszenia Polska – Białoruś

Prezydium Zarządu Głównego

Główna Komisja Rewizyjna

wybrana na IV Kongresie

Tezy wystąpienia J. E. Pawła Łatuszki Ambasadora Republiki Białoruś w RP podczas spotkania w SWP-W z okazji
15-lecia stosunków dyplomatycznych pomiędzy Białorusią i Polską

Pragnę złożyć gratulacje z okazji 15-lecia stosunków dyplomatycznych pomiędzy Białorusią i Polską. Uważam, że ten okres, już historyczny, a również współczesność dowodzą, że niepodległa Białoruś jest ważna dla niepodległej Polski i odwrotnie.

Początek współczesnych stosunków białorusko-polskich przypada na przełom lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego już stulecia. Wtedy bowiem nowy rząd polski zaczął prowadzić na kierunku wschodnim tak zwaną politykę „dwutorowości”. Czyli podtrzymywano stosunki tak z centralnymi władzami ZSRR, jak i z dążącymi ku niepodległości republikami. Białoruś z kolei zaczęła stawiać coraz bardziej samodzielne kroki na arenie międzynarodowej. Nie powiem jednak, że były to pierwsze kroki, ponieważ Białoruś i przedtem posiadała de-jure podmiotowość prawno-międzynarodową, należy ona do grona krajów założycielskich ONZ.

W listopadzie roku 1990 odbyła się pierwsza wizyta w Mińsku ówczesnego Ministra Spraw Zagranicznych Polski Krzysztofa Skubiszewskiego.

Po ogłoszeniu niepodległości Białorusi i jej uznaniu przez Polskę w roku 1991 dosyć wcześnie stworzono podstawy prawno-traktatowe naszej współpracy. W dniu dzisiejszym możemy pochwalić się prawie siedemdziesięcioma porozumieniami dwustronnymi.

Trzeba wspomnieć, że Polska była jednym z pierwszych państw, które uznały suwerenność i niepodległość Białorusi, wyciągnęły do niej przyjazną dłoń. W ciągu tych lat dwa państwa przeszły długą drogę ustanowienia stosunków. Na tej drodze były zarówno sukcesy, jak też i nie wykorzystane do końca możliwości. Ale nie ulega wątpliwości: te lata były czasem zbliżenia się Białorusi i Polski.

W pierwszej połowie lat 90. mieliśmy dość aktywne kontakty na różnych szczeblach. Spotykali się prezydenci, premierzy, szefowie parlamentów.

Jednak od lat 1996-1997 zaczęło się swego rodzaju przesilenie w stosunkach białorusko-polskich. Wtedy Białorusini wypowiedzieli się za wybraniem własnego modelu społeczno-gospodarczego, odbiegającego w niektórych aspektach od wzorców zachodnich. Białorusini bowiem są narodem europejskim, ale posiadają też własną mentalność, ukształtowaną przez wieki życia na pograniczu kultur i cywilizacji, mają swój pogląd na rozwój społeczno-gospodarczy.

Z uwagi na czynniki historyczne i gospodarcze, ale i siłą rzeczy bardziej wyrazisty został w polityce zagranicznej Białorusi kierunek rosyjski, chociaż Białoruś zawsze dążyła i dąży dotychczas do podtrzymywania równie dobrych stosunków zarówno z Rosją na Wschodzie – i wystarczy jeden rzut oka na mapę, aby zrozumieć, dlaczego, – jak i z państwami zachodnimi, przede wszystkim z Unią Europejską. To leży w strategicznym, narodowym interesie Białorusi.

W tym samym czasie Polska wstąpiła w okres urzeczywistnienia swoich dążeń do integracji z NATO i Unią Europejską. Całkiem logiczne jest, że coraz bardziej zaczęła koordynować swoje posunięcia w zakresie polityki zagranicznej z partnerami w UE.

Ale chcę tutaj w jak najwyraźniejszy sposób podkreślić: to wszystko, co wyżej wymieniłem, nie zmienia w moim głębokim przekonaniu zasadniczego czynnika, podstawy stosunków między dwoma państwami. Mianowicie tego, że Białoruś i Polska pozostają sąsiadami.

A sąsiedztwo w przypadku Białorusi i Polski to nie tylko wspólna granica, ale również kulturowa, językowa, historyczna bliskość dwóch narodów.

Polska i Białoruś są bardzo związane ze sobą pod względem kulturalnym i historycznym. Oczywiście możemy tu wymienić i Mickiewicza, którego cztery pomniki zdobią Białoruś, i Kościuszkę, Ogińskiego, Orzeszkową, Moniuszkę i wielu innych wybitnych postaci, które urodziły się na ziemi białoruskiej, ale zostały wielkimi zarówno dla Polski jak i Białorusi.

Na pewno trzeba brać pod uwagę, że Białoruś i Polska tak naprawdę między sobą nigdy nie walczyły. To stwarza bardzo dobrą atmosferę, żeby mieć lepsze relacje w dniu dzisiejszym. Staramy się pamiętać o naszej wspólnej historii. Na koszt państwa białoruskiego został odnowiony dom Tadeusza Kościuszki, odnawiany jest pałac Radziwiłłów w Nieświeżu, i zamek Mirze, został już odnowiony zamek w Lidzie. Wydawane są na to dziesiątki milionów dolarów z budżetu białoruskiego. W tym roku w Grodnie odbyły się wystawy upamiętniające Czesława Niemena, a w Homlu dni polskiego filmu. Telewizja białoruska wyemitowała w tym roku czteroodcinkowy serial dokumentalny o Tadeuszu Kościuszce. Chcielibyśmy przedstawić go także polskim widzom. Wcześniej podobne filmy powstały o Ignacym Domejce, Stanisławie Auguście Poniatowskim. To pokazuje, że na Białorusi pamięta się o wspólnej historii naszych narodów.

50 regionów Białorusi i Polski ma zawarte między sobą porozumienia o współpracy, odbywają się spotkania regionalne. Realizowane są wspólne projekty w ramach 3 euroregionów „Bug”, „Niemen” i „Puszcza Białowieska”.

W ostatnich latach obroty gospodarcze między Polską, a Białorusią rosną i to rosną znacząco. W ciągu ostatnich 4 lat wzrosły około blisko czterokrotnie. Ogólna suma obrotu towarów i usług osiągnęła w ubiegłym wartość 2,4 mld USD. Sama dynamika wzrostu jest dobra i marzyć o lepszych wynikach nawet by nie wypadało. Biznes prywatny i państwowy - firmy z Polski i Białorusi dają sobie radę we współpracy i szukają możliwości, aby rozwijała się ona jak najlepiej. Dobrym przykładem są montownie białoruskich ciągników w Polsce, czy samochodów Lublin pod Mińskiem. Białoruś jest jednym z największych importerów kineskopów z Polski do montowni naszych telewizorów Horyzont i Witiaz.

Od września ubiegłego roku obserwujemy wzrost zainteresowania ze strony polskich firm współpracą z Białorusią. Ambasada Republiki Białoruś prowadzi obecnie 10 projektów o wartości od 0,5 mln euro do 100 mln euro potencjalnych inwestycji na rynku białoruskim. W ostatnich kilku miesiącach zgłosiło się do nas kilka firm z tzw. czołówki 10 najbogatszych polskich przedsiębiorstw, które są zainteresowane inwestycjami na Białorusi.

W ostatnim roku inwestycje polskie na Białorusi wzrosły dwukrotnie chociaż osiągnęły niedużą jeszcze kwotę 61 mln dolarów. Jednak sama dynamika dwukrotnego wzrostu jest optymistyczna.

Tu trzeba odnotować kontynuowaną wieloletnią współpracę w zakresie kultury ze Stowarzyszeniami „Współpracy Polska-Wschód” i „Polska-Białoruś”, Konwentem Polsko - Rosyjsko - Białoruskiego Porozumienia. Kilka dni temu na bazie Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego przeprowadzono finał 13 Olimpiady Języka Białoruskiego. Zawarto do tej pory 120 porozumień między 33 białoruskimi i 44 placówkami edukacyjnymi.

W ostatnich dwóch latach przeprowadziliśmy razem ze stowarzyszeniami „Współpracy Polska-Wschód” i „Polska-Białoruś” szereg wspólnych projektów kulturalnych: Dni kina białoruskiego w Warszawie, Białymstoku, Węgrowie, Białej Podlaskiej, Bielsku Podlaskim, w Hajnówce. Wielki sukces odniosły wystawy Wiktora Alszewskiego w Warszawie, Wałbrzychu, Bolesławcu, Białej Podlaskiej. Tylko w 2006 roku przez Ambasadę wspólnie ze stowarzyszeniami „Współpracy Polska-Wschód” i „Polska-Białoruś”, innymi organizacjami, przeprowadzono powyżej 10-ciu różnych imprez. Mam nadzieję, że i w roku bieżącym zorganizujemy wiele wydarzeń. Tym bardziej, że w br. obchodzimy 125 urodzin J. Kupały i J. Kołasa.

W zeszłą sobotę otworzono w Gdańsku tablicę pamiątkową J. Kupały. W Hajnówce decyzją Rady Miejskiej dwie ulice od 30 maja br. noszą nazwy J. Kołasa i J. Kupały.

Polska jest jednym z czołowych krajów Unii Europejskiej i jednym z ważnych partnerów Republiki Białoruś w Unii Europejskiej. To przez Polskę wjeżdżamy do UE. Tu mówimy przede wszystkim, że trzeba dzisiaj analizując nasze relacje określić sprawy, które pozostają poza sferą polityczną, a załatwienie których leży w interesie społeczeństwa białoruskiego i polskiego. Mówimy szczególnie o tranzycie i przepływie ludzi oraz towarów przez granicę polsko - białoruską. W rzeczywistości jest to granica między Unią a Wschodnia Europą.

Od 1 stycznia 2008 roku Polska wejdzie do porozumienia z Schengen. Oczywiście będzie to korzystne dla obywateli Polski mogących podróżować bez wiz po całej Europie. Z drugiej strony stworzy to dodatkowe komplikacje dla obywateli Białorusi i powinniśmy rozmawiać, aby je rozwiązać. Planuje się iż dotychczasowe porozumienie polsko - białoruskie dotyczące wiz, raczej zostanie wypowiedziane przez stronę polską ze względu na zobowiązanie przed Schengen. Po wejściu do porozumienia z Schengen nastąpi znaczne usztywnienie wzajemnych możliwości podróży, dla obywateli Białorusi wizy mają kosztować 60 euro, a jak dotychczas mamy 5. To oznacza dalsze ograniczenie kontaktów między naszymi obywatelami. A więc strona białoruska proponuje nie zmieniać całej umowy, ale wprowadzić do niej korekty.

Proponujemy również zmniejszyć koszt wiz tak jak to przewidują dokumenty unijne do 35 euro. Ponadto proponujemy ustalić tzw. rejony przygraniczne po 35, a nawet więcej do 50 km . Wtedy obywatele zamieszkujące te rejony będą mogli przekraczać granicę na podstawie przepustek wielokrotnych i wieloletnich, wydawanych za minimalne stawki przez konsulaty Polski i Białorusi. Dyrektywa UE przewiduje takie możliwości.

Te wszystkie sprawy zostały już zgłoszone stronie litewskiej i łotewskiej i od pół roku prowadzimy bardzo intensywne konsultacje z MSZ Litwy i Łotwy, ale niestety do dnia dzisiejszego nie rozpoczęliśmy konsultacji ze stroną polską. W każdej chwili jesteśmy gotowi je zacząć. Nie stawiam tu żadnych zarzutów, a mówię o tym tylko dlatego, że naszym zdaniem są to tematy poza polityczne, a więc dalsza zwłoka dotknie interesów prostych ludzi, zwłaszcza na terenach przygranicznych.

Właśnie Kanał Augustowski stanowi sobą możliwość dobrej współpracy trzech sąsiadujących państw regionu: Białorusi, Polski i Litwy. Ponieważ tym unikatowym dziełem sztuki inżynierskiej można byłoby organizować wycieczki do zabytków historycznych oraz innych atrakcji turystycznych Białorusi, Polski i Litwy, bo i z Litwą chcemy otworzyć w pobliżu wodne przejście graniczne. Można również rozmawiać o wspólnych projektach rozbudowy infrastruktury turystycznej Kanału. To mianowicie na potrzeby turystów, podróżujących Kanałem Augustowskim, proponujemy otworzyć przejście samochodowe w Lipszczanach i punkt konsularny w Augustowie.

Zwróciliśmy się już do polskiego MSZ o zgodę na otwarcie punktu konsularnego w Augustowie. Zastanówmy się, jak wspólnie wykorzystać ten obiekt dla potrzeb naszych obywateli.

Wszystko o czym wspomniałem przemawia za dalszym rozwojem współpracy trans-granicznej i regionalnej, za dalszą jej intensyfikacją, w tym w ramach naszych regionów.

Szanowni Państwo, każdy budynek buduje się na trwałym fundamencie i to z małych cegiełek, a więc, powinniśmy wnieść nasz wspólny wkład do budowy przyjaznych stosunków pomiędzy naszymi krajami, narodami i regionami.

XIII edycja Olimpiady Języka Białoruskiego była poświęcona dwusetnej rocznicy utworzenia gazety „Nasza Niwa”. Zgodnie z terminarzem do dnia 30 września uczniowie II Liceum Ogólnokształcącego z Białoruskim Językiem Nauczania im. Bronisława Taraszkiewicza oraz Zespołu Szkół z Dodatkową Nauką Języka Białoruskiego w Hajnówce zostali zapoznani z założeniami XIII edycji Olimpiady Języka Białoruskiego w Polsce. W dniach 18-22 grudnia przeprowadzono w obu szkołach eliminacje I stopnia, składające się z dwóch etapów pisemnego i ustnego. W etapie pisemnym uczniowie wypowiadali się w języku białoruskim na jednym z przygotowanych przez nauczycieli liceów tematów z zakresu wiedzy białorusoznawczej i wiedzy związanej z polsko-białoruskimi związkami literackimi, językowymi i kulturowymi. Do eliminacji przystąpiło 146 uczniów. Oceny prac pisemnych dokonali oraz egzamin ustny przeprowadzili nauczyciele II Liceum Ogólnokształcącego z Białoruskim Językiem Nauczania im. Bronisława Taraszkiewicza oraz Zespołu Szkół z Dodatkową Nauką Języka Białoruskiego w Hajnówce w obecności przedstawiciela Komitetu głównego Olimpiady Języka Białoruskiego w Polsce. Uczniowie, którzy uzyskali minimum 80% możliwych do zdobycia punktów, zostali zakwalifikowani do II etapu.

Zawody okręgowe zostały przeprowadzone w dniu 18 stycznia w Zespole Szkół z Dodatkową Nauką Języka Białoruskiego w Hajnówce. Zakwalifikowano do niego 43 uczniów. Podczas sprawdzianu pisemnego uczniowie ci w sposób anonimowy wypowiadali się w języku białoruskim na jeden z przygotowanych przez Komitet Główny Olimpiady tematów. Ponadto uczniowie rozwiązywali test językowy, którego częścią był tekst do przekładu z języka białoruskiego na polski oraz z języka polskiego na białoruski. Etap pisemny trwał dwie godziny. Podczas sprawdzianu ustnego uczniowie odpowiadali na jeden z wylosowanych tematów, dotyczących literatury i języka białoruskiego, historii i kultury białoruskiej oraz szeroko pojętych stosunków polsko-białoruskich.

Zgodnie z regulaminem Komitet Główny Olimpiady Języka Białoruskiego w oparciu o wyniki zawodów okręgowych ustalił skład uczestników zawodów centralnych, dopuszczając doń uczniów, którzy uzyskali największą liczbę punktów (minimum 90% spośród możliwych do zdobycia). Ostatecznie do III etapu zakwalifikowano 28 uczniów.

Zawody centralne XIII edycji Olimpiady Języka Białoruskiego odbyły się 8 marca 2007 roku w II Liceum Ogólnokształcącym z Białoruskim Językiem Nauczania im. Bronisława Taraszkiewicza w Bielsku Podlaskim. Składały się one z dwóch etapów: pisemnego i ustnego. Sprawdzian pisemny składał się z dwóch części. Pierwszą z nich było napisanie w języku białoruskim rozprawki na jeden z ustalonych przez Komitet Główny Olimpiady tematów. Drugą część sprawdzianu stanowił test językowy, obejmujący zagadnienia gramatyczne i przekładowe.

Podczas egzaminu ustnego uczniowie wypowiadali się na jeden z wylosowanych tematów, obejmujący literaturę białoruską, z uwzględnieniem piśmiennictwa emigracyjnego oraz twórczość ugrupowania „Białowieża”, a także polsko-białoruskie związki literackie i kulturowe. W ocenie jury uwzględniało znajomość współczesnej historii Białorusi oraz wiedzę o wydarzeniach w Republice Białoruś.

Ostatecznie na posiedzeniu w dniu 12 marca 2007 roku Komitet Główny podjął decyzję o przyznaniu statusu laureata sześciorgu uczestników.

Podczas posiedzenia Komitet Główny jednogłośnie stwierdził, iż poziom uczniów był niższy niż w zeszłym roku, co zdaje się ilustrować obserwowaną od dłuższego czasu ogólną tendencję.

Statutowa i programowo-organizacyjna działalność Stowarzyszenia Polska-Białoruś

Zgodnie ze statutem, na początku każdego roku kalendarzowego, Zarząd Główny Stowarzyszenia Polska-Białoruś dokonuje oceny działalności organizacji w roku poprzednim oraz przyjmuje do realizacji zadania na rok bieżący. Stąd to w dniu 15 lutego 2007 r. odbyło się plenarne posiedzenie Zarządu Głównego Stowarzyszenia Polska-Białoruś z udziałem przewodniczącego Głównej Komisji Rewizyjnej tego Stowarzyszenia. W posiedzeniu uczestniczyli także zaproszeni goście – Ambasador Republiki Białoruś w Polsce Paweł Łatuszka i Radca tej Ambasady Tadeusz Strużewski.

Projekt planu działań w roku 2007 został w dyskusji szeroko omówiony i zaakceptowany. W wypowiedziach zwrócono szczególną uwagę na fakt, iż w czerwcu 2007 roku kończy się kolejna kadencja władz wszystkich szczebli Stowarzyszenia Polska-Białoruś i należy poczynić przygotowania do przeprowadzenia IV Kongresu Stowarzyszenia.[1]

Jednomyślnie przyjęta została uchwała pt. „Założenia przeprowadzenia kampanii sprawozdawczo-wyborczej w Stowarzyszeniu Polska-Białoruś”. Kampania ta przebiegać będzie według następującego harmonogramu:

- Posiedzenie Prezydium Zarządu Głównego Stowarzyszenia Polska-Białoruś - 6.02.2007 r. Omówienie przygotowań do przeprowadzenia kampanii sprawozdawczo-wyborczej. Przygotowanie propozycji dotyczącej liczby delegatów.

- Posiedzenie Zarządu Głównego – 15.02.2007 r. Zatwierdzenie założeń przebiegu kampanii sprawozdawczo-odbiorczej. Przyjęcie uchwały Zarządu Głównego o przeprowadzeniu kampanii. Określenie liczby delegatów dla poszczególnych województw.

- Posiedzenia Zarządów Oddziałów – marzec 2007 r. Przyjęcie planów przeprowadzenia kampanii w województwach. Zadania dla ogniw podstawowych. Ustalenie liczby delegatów z ogniw podstawowych.

- Zebrania sprawozdawczo-wyborcze w ogniwach podstawowych – należy odbyć do końca kwietnia 2007 r. i wybrać delegatów na Konferencje Wojewódzkie.

- Konferencje Wojewódzkie – należy przeprowadzić w maju 2007 r. i dokonać oceny dotychczasowej działalności, przyjąć program działania, dokonać wyboru władz, wybrać delegatów na IV Kongres Stowarzyszenia.

- IV Kongres Stowarzyszenia Polska-Białoruś – ustalono, że ma odbyć się w czerwcu 2007 r., w Domu Przyjaźni w Warszawie, w ciągu jednego dnia.

Zarząd Główny dla przygotowania IV Kongresu Stowarzyszenia Polska-Białoruś powołał 7-osobową komisję w następującym składzie:

W planie pracy na 2007 r. Stowarzyszenie Polska-Białoruś, zgodnie ze Statutem, będzie podejmowało i realizowało samodzielnie, a także wspólnie z innymi organizacjami i instytucjami, również z Ambasadą Republiki Białoruś w RP, zadania sprzyjające rozwojowi i umacnianiu polsko-białoruskiej, wielopłaszczyznowej współpracy. Wszystkie przedsięwzięcia programowo-organizacyjne powinny sprzyjać kształtowaniu dobrosąsiedzkich stosunków pomiędzy społeczeństwem Polski i społecznościami Republiki Białoruś. [2]

Eliminacje okręgowe XIII Edycji Olimpiady Języka Białoruskiego – Hajnówka 18 stycznia 2007 r.[3]

Eliminacje centralne XIII Edycji Olimpiady Jeżyka Białoruskiego – Bielsk Podlaski 8 marca 2007 r.

Uroczyste podsumowanie XIII Edycji Olimpiady Języka Białoruskiego - Mińsk czerwiec 2007 r. (wręczenie dyplomów i nagród laureatom i finalistom).

Podkreślić należy, że Olimpiada Języka Białoruskiego jest jednym z ważniejszych przedsięwzięć Stowarzyszenia Polska-Białoruś w obszarze działalności w środowisku młodzieży.

XIII Edycja Olimpiady przebiega pod hasłem programowym pt. Rola „Naszej Doli” i „Naszej Niwy” w procesie białoruskiego narodowego odrodzenia (w 100-lecie ukazania się tygodników: „Nasza Dola” i „Nasza Niwa”). Biorą w niej udział uczniowie II Liceum Ogólnokształcącego z Białoruskim Językiem Nauczania w Bielsku Podlaskim oraz Zespołu Szkół z Dodatkową Nauką Języka Białoruskiego w Hajnówce.

Olimpiadą kieruje Komitet Główny Olimpiady Języka Białoruskiego w Polsce w następującym składzie osobowym:

prof. dr hab.Aleksander Barszczewski - Przewodniczący Komitetu , Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

prof. dr Bolesław Chmieliński - Wiceprzewodniczący Komitetu, Przewodniczący Stowarzyszenia Polska-Białoruś.

mgr Katarzyna Bortnowska - Kierownik Organizacyjny. Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

mgr Marek Gawryluk - Asystent Przewodniczącego ds. programowych. Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

mgr Andrzej Stepaniuk – Dyrektor II Liceum Ogólnokształcącego z BJN w Bielsku Podlaskim oraz Nauczyciele języka białoruskiego: mgr A. Brzozowska i mgr E. Taranta.

mgr Eugeniusz Saczko – Dyrektor Zespołu Szkół z DNJB w Hajnówce oraz Nauczyciele języka białoruskiego: mgr J. Grygoruk, mgr J. Karczewski i mgr O. Sienkiewicz.

- 15 rocznica podpisania Traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką

- 15 rocznica powołania Polsko-Białoruskiej Izby Handlowo – Przemysłowej.[7]

Stowarzyszenie Polska-Białoruś aktywnie włączy się w organizację obchodów Wszystkich wymienionych wyżej rocznic. Te jubileuszowe rocznice powinny sprzyjać dokonaniu pogłębionej analizy dotychczasowych polsko-białoruskich stosunków.

Ponadto Zarząd Główny Stowarzyszenia Polska-Białoruś, wespół z oddziałami wojewódzkimi, będzie podejmował przedsięwzięcia programowo-organizacyjne między innymi w zakresie:

- inicjowania i pomocy w nawiązywaniu partnerskiej, bezpośredniej, polsko-białoruskiej współpracy miast, szkół, zakładów pracy, instytucji, organizacji społecznych,

- aktywizowania turystyki Polska-Białoruś i Białoruś-Polska, ze szczególnym uwzględnieniem turystyki dla młodzieży,

- poszerzania społecznej bazy Stowarzyszenia poprzez pozyskiwanie nowych członków i sympatyków – zwolenników współpracy i dobrosąsiedztwa Polski z Republiką Białoruś oraz poprzez organizowanie nowych kół i klubów zainteresowań,

- rozwijania i wzbogacania form współpracy z Białoruskim Związkiem Towarzystw Przyjaźni i Współpracy Kulturalnej z Zagranicą, Towarzystwem Białoruś – Polska oraz innymi partnerskimi organizacjami, stowarzyszeniami i instytucjami, funkcjonującymi w Polsce i na Białorusi.

[1] Kadencja trwa 5 lat. I Kongres Założycielski odbył się 21 czerwca 1992 r. , II Kongres – 6 czerwca 1997 r., III Kongres - 19.09.2002 r.

[2] Rozdział I i II Statutu Stowarzyszenia Polska – Białoruś, zatwierdzonego przez Sąd Wojewódzki VII Wydział Cywilny i Rejestrowy w Warszawie, w dniu 6 lutego 1992 roku.

[3] Informator XIII Edycji Olimpiady Języka Białoruskiego w Polsce. Warszawa: Komitet Główny Olimpiady Języka Białoruskiego. –2006/2007.

[4] 2 marca 1992 r. w Warszawie podpisana została konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Białoruś.

[5] Traktat podpisany został w Warszawie w dniu 23 czerwca 1992 r.

[6] Kongres Założycielski Stowarzyszenia Polska –Białoruś odbył się w dniu 21 czerwca 1992 r. w Domu Przyjaźni w Warszawie.

[7] Zebranie założycielskie odbyło się w lutym 1992 r. w Brześciu.

W dniu 15 lutego 2007 r. odbyło się w Warszawie, w Domu Przyjaźni, plenarne posiedzenie Zarządu Głównego Stowarzyszenia Polska-Białoruś w celu złożenia sprawozdania z realizacji planu pracy Stowarzyszenia w minionym 2006 r. i przyjęcia planu działań na rok 2007. [1]

W zebraniu , poza członkami Zarządu Głównego i Głównej Komisji Rewizyjnej, udział wzięli:

- Paweł Łatuszka – Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Republiki Białoruś w Polsce,

- Jan Zabrodzki – Członek Prezydium Białoruskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego, Dyrektor Centrum Kultury Słowiańskiej w Warszawie.

W posiedzeniu Zarządu, zgodnie z wieloletnią już tradycją, uczestniczyli prezesi i przewodniczący Stowarzyszeń bliskich programowo Stowarzyszeniu Polska-Białoruś, których działalność ukierunkowana jest także na współpracę z Krajami Wschodu, mających swoje siedziby w Domu Przyjaźni. Można tu wskazać: Stowarzyszenie Współpracy Polska-Wschód i Stowarzyszenie Polska-Rosja, których przewodniczącym jest P. Stefan Nawrot, Stowarzyszenie Polska-Mołdowa z przewodniczącym P. Januszem Witakiem, Stowarzyszenie Polska-Estonia z przewodniczącym P. Mieczysławem Maciejakiem oraz Polsko-Kazachstańskie Stowarzyszenie Przyjaźni i Współpracy z przewodniczącym P. Józefem Bryllem.

- Informację o działalności Stowarzyszenia Polska-Białoruś w roku 2006 którą przedstawił przewodniczący Stowarzyszenia Bolesław Chmieliński.

- Informację J.E. Pawła Łatuszki Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Republiki Białoruś w Polsce nt. „Białorusko-polskie stosunki. Stan obecny i perspektywy ich rozwoju.”

- Przyjęcie założeń programowo-organizacyjnych w zwiazku z przygotowaniami do IV Kongresu Stowarzyszenia Polska-Białoruś.

Przewodniczący Stowarzyszenia Polska-Białoruś Bolesław Chmieliński w swoim wystąpieniu stwierdził, że organizacja ta, mimo złożonych aktualnie stosunków międzypaństwowych, na miarę jej możliwości finansowych i organizacyjnych w roku 2006 podjęła i zrealizowała wespół z innymi zaprzyjaźnionymi stowarzyszeniami, instytucjami państwowymi i samorządowymi, wiele ciekawych przedsięwzięć, przede wszystkim w takich obszarach, jak:

- działania na rzecz rozwoju kontaktów pomiędzy młodzieżą polską i białoruską,

- sprzyjanie nawiązywaniu bezpośrednich kontaktów pomiędzy miastami, szkołami oraz różnymi instytucjami oświatowymi i kulturalnymi Polski i Białorusi.

- Przeprowadzenie zawodów szkolnych, okręgowych i centralnych związanych z XII Edycją Olimpiady Języka Białoruskiego z jej zakończeniem w Państwowym Białoruskim Uniwersytecie w Mińsku. Należy tu nadmienić, że patronat naukowy nad Olimpiadą Języka Białoruskiego od samego początku jej funkcjonowania sprawuje Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego, który to Uniwersytet ma podpisaną umowę o współpracy z Państwowym Białoruskim Uniwersytetem w Mińsku.

- Zorganizowanie w Jabłonowcu k/Ryk 10-dniowego wypoczynku dla 30- osobowej grupy dzieci i młodzieży z Mińska, Homla i Mohylewa. Młodzież ta w trakcie swojego pobytu w Polsce zwiedziła Warszawę, Puławy, Kazimierz Dolny, Nałęczów, Garwolin i inne miasta.

- Udział przedstawiciela Stowarzyszenia Polska-Białoruś w III Międzynarodowej Konferencji Naukowej pt. „Polska-Białoruś. Droga ku wzajemności”, zorganizowanej w listopadzie 2006 r. przez Wydział Stosunków Międzynarodowych Państwowego Białoruskiego Uniwersytetu w Mińsku. Na tej konferencji Przewodniczący Stowarzyszenia Bolesław Chmieliński wygłosił referat nt. „Udział Stowarzyszenia Polska-Białoruś w realizacji polsko-białoruskiego programu w obszarze nauki, edukacji i kultury”.

- Zorganizowanie przez Stowarzyszenie, wespół z Ambasadą Republiki Białoruś oraz przy finansowym wsparciu Stowarzyszenia Współpracy Polska-Wschód, wielu imprez prezentujących w Polsce kulturę białoruską, w tym: występy zespołów wokalno-instrumentalnych z Białorusi: „Czernica” i „ Igumeńska Krynica”, koncertujących w Warszawie, Mińsku Mazowieckim, Węgrowie, Łaskarzewie i innych miastach.

Podkreślić również należy, że koncertował w Polsce zespół artystyczny „Pastorał”, wykonujący muzykę dawną. Koncerty odbyly się w Warszawie – w Pałacu we Wilanowie i w Centralnej Bibliotece Rolniczej.

Prezentował także wówczas swoje malarstwo wybitny artysta białoruski Wiktor Olszewski. (Wystawił 40 obrazów.)

Stowarzyszenie Polska-Białoruś było też współorganizatorem III Edycji Dni Filmu Białoruskiego w Warszawie, połączonej z wystawą fotograficzną pt. „Augustowski Kanał” oraz filmem o tym samym tytule. Drugi film, jaki wtedy pokazano, to „Ja nie zapomnę”.

Stowarzyszenie brało również aktywny udział w zorganizowaniu uczestnictwa grupy młodych białoruskich artystów w VIII Międzynarodowym Dziecięcym Festiwalu „Gwiazdy Polskiej Jesieni 2006” , który odbył się w Nowej Rudzie.

Wiele inicjatyw programowych wykazały również oddziały wojewódzkie Stowarzyszenia Polska-Białoruś w Zielonej Górze, Gdańsku, Lublinie, Warszawie.

Delegacja Stowarzyszenia Polska-Białoruś i Stowarzyszenia Współpracy Polska-Wschód brała udział w uroczystościach jubileuszowych 80-lecia Białoruskiego Związku Towarzystw Przyjaźni i Współpracy kulturalnej z Zagranicą (kwiecień 2006), a także w posiedzeniu Stałej Komisji Parlamentarnej ds. Praw Człowieka i Środków Masowej Informacji Republiki Białoruś w dniach 21 – 22 lutego 2006 r. w mieście Gorki, województwo mohylewskie (miasto to utrzymuje ścisłą współpracę od wielu lat z Garwolinem).

Tradycyjnie też Stowarzyszenie Polska-Białoruś, wspólnie ze Stowarzyszeniem Współpracy Polska-Wschód, przyjmowało w Warszawie białoruskich kombatantów II wojny światowej. Goście uczestniczyli w wielu imprezach, w tym związanych z 20 rocznicą katastrofy czarnobylskiej.

Realizacja wymienionych wyżej przedsięwzięć, a także wielu innych wynikających z planu działań Stowarzyszenia Polska-Białoruś i jego oddziałów terenowych na 2006 r., możliwa była dzięki społecznej pracy członków i sympatyków Stowarzyszenia, wymiernej w tym zakresie pomocy Stowarzyszenia Współpracy Polska-Wschód oraz bardzo dobrze układającej się od 15 lat współpracy z Ambasadą Republiki Białoruś w Polsce.

Dla uzyskania tych pomyślnych wyników istotne znaczenie miała także współpraca ze stowarzyszeniami i instytucjami na Białorusi, a wśród nich: z Białoruskim Związkiem Towarzystw Przyjaźni i Współpracy Kulturalnej z Zagranicą, Towarzystwem Białoruś-Polska oraz wieloma placówkami naukowymi, oświatowymi i kulturalnymi.

[1] Plan głównych przedsięwzięć programowo-organizacyjnych Stowarzyszenia Polska-Białoruś na 2006 r. został przyjęty na posiedzeniu plenarnym w dniu 26 stycznia 2006 r.

1.	Oddział Lubelski	Tadeusz Kochanowski 21 – 500 Biała Podlaska ul. Bajana 8A
2.	Oddział Lubuski	Stanisław Domaszewicz 65 – 042 Zielona Góra Al. Niepodległości 36
3.	Oddział Łódzki	Barbara Droździńska – Twardosz 90 – 644 Łódź ul. Żeligowskiego 50/52 m. 94
4.	Oddział Mazowiecki	Edward Pikus 00 – 102 Warszawa ul. Marszałkowska 115
5.	Oddział Podlaski	Józef Makowiecki 15 – 432 Białystok ul. Sienkiewicza 3
6.	Oddział Pomorski	Anna Firlej 80 – 958 Gdańsk ul. Długi Targ 8 / 10

WŁADZE STOWARZYSZENIA POLSKA – BIAŁORUŚ

Bolesław Chmieliński	Przewodniczący
Aleksander Barszczewski	Wiceprzewodniczący
Józef Bryll	-,,-
Marek Zarakowski	-,,-
Zygmunt Stabrowski	członek prezydium
Wiesław Czaplicki	członek zarządu
Stanisław Domaszewicz	-,,-
Jan Drążkiewicz	-,,-
Jan Droździel	-,,-
Anna Firlej	-,,-
Antoni Idkowiak	-,,-
Tadeusz Kochanowski	-,,-
Patryk Kultys	-,,-
Otilda Kuźmińska-Wyszomirska	-,,-
Aleksander Ławrynowicz	-,,-
Józef Makowiecki	-,,-
Florian Nieuważny	-,,-
Cezary Nowek	-,,-
Andrzej Philips	-,,-
Barbara Twardosz	-,,-
Marek Wójcik	-,,-
Krzysztof Zwoliński	Przewodniczący Komisji Rewizyjnej

Zarząd Główny Stowarzyszenia Polska – Białoruś

Prezydium Zarządu Głównego

Główna Komisja Rewizyjna

wybrana na IV Kongresie

Tadeusz Kochanowski

Stanisław Domaszewicz

Barbara Droździńska – Twardosz

Edward Pikus

Józef Makowiecki

Anna Firlej